Онон ки толиб ту нагаштанд ҷоҳиланд

آنان که طالب تو نگشتند جاهلند

Ва онҳо ки дил ба даст ту доданд оқиланд

و آنها که دل به دست تو دادند عاقلند

Дар ҷусту ҷӯии ҳасани рахти офтобу моҳ

در جست و جوی حسن رخت آفتاب و ماه

Пайваста дар тараддуд ва қатъ манозиланд

پیوسته در تردّد و قطع منازلند

Як раҳи шиканҷ зулф барафшон халоси даҳ

یک ره شکنج زلف برافشان خلاص ده

Девонагони дил шуда кандар слослнд

دیوانگان دل شده کاندر سلاسلند

Ушшоқ занн мабар ки меҳр аз ту бар кунанд

عشّاق ظن مبر که مهر از تو بَر کنند

ё дасту дили зи домани ишқ ту бугсаланд

یا دست و دل ز دامن عشق تو بگسلند

Танҳо на ман асири хами гесуии туам

تنها نه من اسیر خم گیسوی توام

Халқӣ ба ҷусти вҷўии ту мадҳуш ва бе диланд

خلقی به جست وجوی تو مدهوش و بی دلند

Мо ғарқа дар тмўҷи дарёӣ бе худӣ

ما غرقه در تموّج دریای بی خودی

Вонон чаҳ ғам хуранд ки бартараф соҳиланд

وانان چه غم خورند که برطرف ساحلند

Дар чорсўии меҳнату ишқу ғаму бало

در چارسوی محنت و عشق و غم و بلا

Имрӯзи солҳост ки бо мо мъомлнд

امروز سالهاست که با ما معاملند

Бурданди шоҳидон ба шамоили дили ҷалол

بردند شاهدان به شمایل دل جلال

Фарёди азин батон ки чаҳ ширин шамоиланд

فریاد ازین بتان که چه شیرین شمایلند