Ошиқони аввали қадам бар ҳарду олам ме зананд

عاشقان اوّل قدم بر هردو عالم می‌زنند

Баъд аз он дар кӯии ишқ аз ошиқӣ дам ме зананд

بعد از آن در کوی عشق از عاشقی دم می‌زنند

Ҷуръаи навашони балоро шодмонӣ дар ғам аст

جرعه‌نوشان بلا را شادمانی در غم است

Шодмони он дил ки дар ваии сикка ғам ме зананд

شادمان آن دل که در وی سکه غم می‌زنند

То баромад аз гадои номи мо дар кӯии дӯст

تا برآمد از گدایی نام ما در کوی دوست

Кӯси султонии мо дар ҳарду олам ме зананд

کوس سلطانی ما در هردو عالم می‌زنند

Аз хаёлоти Рахши таскин ҳаме ёбад дилам

از خیالات رخش تسکین همی‌یابد دلم

Ҳурёни қудси обӣ бар ҷаҳаннам ме зананд

حوریان قدس آبی بر جهنّم می‌زنند

Хокён яъне ки хоки олӯдагони кӯии ишқ

خاکیان یعنی که خاک‌آلودگان کوی عشق

Чори болаш бар нуҳуми айвон аъзам ме зананд

چار بالش بر نُهم ایوان اعظم می‌زنند

Ақли кул бо ишқ мегуяд ки бар ман раҳм кун

عقل کل با عشق می‌گوید که بر من رحم کن

Зўрмндони панҷа бо афтодагон кам ме зананд

زورمندان پنجه با افتادگان کم می‌زنند

Шайх дар миҳроб ва моро саҷдаи абрӯии дӯст

شیخ در محراب و ما را سجده ابروی دوست

Ҳар гуруҳеи пушту пеши қиблае хам ме зананд

هر گروهی پشت و پیش قبله‌ای خم می‌زنند

Хайли мижгонами ду сафи ороста бар рӯй ҳам

خیل مژگانم دو صف آراسته بر روی هم

Резиш хӯн мешавад ҳрдм ки бар ҳам ме зананд

ریزش خون می‌شود هردم که بر هم می‌زنند

Дил чу ҷон мерафт ҷома бар тани худ чок зад

دل چو جان می‌رفت جامه بر تن خود چاک زد

Ҷомаҳоро чоки андари рӯз мотам ме зананд

جامه‌ها را چاک اندر روز ماتم می‌زنند

Қудсёни ҳрдми зи сайлоби сиришк дида ам

قدسیان هردم ز سیلابِ سرشک دیده‌ام

Тилсони хешро дар об замзам ме зананд

طیلسان خویش را در آب زمزم می‌زنند

Сокинони остони ишқ монанди ҷалол

ساکنان آستان عشق مانند جلال

Аз фароғати пушти по бар маликат ҷам ме зананд

از فراغت پشت پا بر ملکت جم می‌زنند