Марои хаёли висолаши зи сар ба дар наравад

مرا خیال وصالش ز سر به در نرود

Агар серум баравад ишқ ӯ з сар наравад

اگر سرم برود عشق او ز سر نرود

Ман ин муъоина бо худ ба хок хоҳам барад

من این معاینه با خود به خاک خواهم برد

Ки ҳасратаст ки ҳаргизи зи дил ба дар наравад

که حسرت است که هرگز ز دل به در نرود

зи дасти ҳиҷри ту як рӯз нагзарад ки маро

ز دست هجر تو یک روز نگذرد که مرا

Ҳазор ғуссау хуноба дар ҷигар наравад

هزار غصّه و خونابه در جگر نرود

Шароби сарфи муҳаббати ҳароми бод бар он

شراب صرف محبّت حرام باد بر آن

Ки чун равад зи ҷаҳони маст ва бехабар наравад

که چون رود ز جهان مست و بی خبر نرود

Ҳазор соли бхсбм ба зери хок ва ҳануз

هزار سال بخسبم به زیر خاک و هنوز

зи лавҳи синаи ман нақши он ба сар наравад

ز لوح سینه من نقش آن به سر نرود

Агар теғу синони қасд ҷон кунад маҳбӯб

اگر تیغ و سنان قصد جان کند محبوب

Муҳаббат аз дили ошиқ беғам ва ғусса наравад

محبّت از دل عاشق بی غم و غصه نرود

Равост каз ҳамаи олами назари фурӯбандам

رواست کز همه عالم نظر فروبندم

Ки нақши онкӣ буд дар дил аз назар наравад

که نقش آنکه بود در دل از نظر نرود

Ҳадиси равза ризвон макун ки хотир ро

حدیث روضه رضوان مکن که خاطر را

зи кӯии дӯст ба сари манзил дигар наравад

ز کوی دوست به سر منزل دگر نرود

Бисӯз хирмани умрати ҷалол аз оташи ишқ

بسوز خرمن عمرت جلال از آتش عشق

Ки хирманӣ ки бисӯзад ба бод бар наравад

که خرمنی که بسوزد به باد بر نرود