Ошиқ он бошад ки бар худ сахту сусти осон наад

عاشق آن باشد که بر خود سخت و سست آسان نهد

Ранҷро роҳати шуморади дардро дармон наад

رنج را راحت شمارد درد را درمان نهد

Ком он бинад ки тан дар дард нокомӣ диҳад

کام آن بیند که تن در درد ناکامی دهد

Васл он ёбад ки дил бар меҳнати ҳиҷрон наад

وصل آن یابد که دل بر محنت هجران نهد

Аз барои гавҳари он толиб ки ғаввосӣ кунад

از برای گوهر آن طالب که غوّاصی کند

Тарк сар гуяд чу по дар баҳр бепоён наад

ترک سر گوید چو پا در بحر بی پایان نهد

Гӯй хоҳад шуд сармо дар сари майдони ишқ

گوی خواهد شد سرِما در سرِ میدان عشق

Мардии мардӣ ки бо мо пой дар майдон наад

مردی مردی که با ما پای در میدان نهد

Ҳар ки бунаади мрдўш бар ҳар ду олами як қадам

هر که بنهد مَردوش بر هر دو عالم یک قدم

Чори болаши бартар аз на гунбади гардон наад

چار بالش برتر از نُه گنبد گردان نهد

Онкӣ битавонад таҳаммул кард нокомӣу ранҷ

آنکه بتواند تحمّل کرد ناکامی و رنج

Рӯзгораши коми дили баси зуд дар домон наад

روزگارش کام دل بس زود در دامان نهد

Чашми масташ дар киришма чун кунад оғози ноз

چشم مستش در کرشمه چون کند آغاز ناز

Дили з ман бастанд ва сад миннатам бар ҷон наад

دل ز من بستاند و صد منّتم بر جان نهد

Гул барояд сурху сарв аз пой биншинад зи шарм

گل برآید سرخ و سرو از پای بنشیند ز شرم

Сарви гули рухсори ман чун пой дар бустон наад

سرو گل رخسار من چون پای در بستان نهد

Ранҷи нобардаи умеди ганҷ май дории ҷалол !

رنج نابرده امید گنج می داری جلال!

Роҳат он ёбад ки бар худ ранҷу ғами осон наад

راحت آن یابد که بر خود رنج و غم آسان نهد