Ҳайҳот ки номам ба забон ту барояд

هیهات که نامم به زبان تو برآید

ё ҳамчуи туеро чу манӣ дар назар ояд

یا همچو تویی را چو منی در نظر آید

Гар рӯзи аҷал бар сари болини ман ое

گر روز اجل بر سر بالین من آیی

Ман зинда шавам боз чу умрам ба сроид

من زنده شوم باز چو عمرم به سرآید

Гар ком ту инаст ки ҷонам ба лаби оре

گر کام تو اینست که جانم به لب آری

Мақсӯд ман онаст ки ком ту барояд

مقصود من آنست که کام تو برآید

Мадҳуш шавад ошиқ агар чашм ту бинад

مدهوش شود عاشق اگر چشم تو بیند

Мастӣ ки ба майхона равад бехабар ояд

مستی که به میخانه رود بی خبر آید

Аз соғари савдои ту ҳар сар ки шавад маст

از ساغر سودای تو هر سر که شود مست

Зон сон равад аз даст ки аз пои даройад

زان سان رود از دست که از پای درآید

Ҳар тир ки бар хаста задӣ коргар афтод

هر تیر که بر خسته زدی کارگر افتاد

Ҳар оҳ ки маҷрӯҳ занад коргар ояд

هر آه که مجروح زند کارگر آید

Ҳамчун қаду хад ту мапиндор ки дар боғ

همچون قد و خدّ تو مپندار که در باغ

Як сарв кашид қомат ва як гул ба барояд

یک سرو کشید قامت و یک گل به برآید

Он ков чу ҷалоласт гадои сари Кувайт

آن کاو چو جلال است گدای سر کویت

Шоҳии ҷаҳон дар назараш мухтасар ояд

شاهی جهان در نظرش مختصر آید