эй аз фурӯғ рӯй ту хуршеди рӯи сипед
ای از فروغ روی تو خورشید رو سپید
Шабро ба ҷанби турра ту гашта мўспид
شب را به جنب طرّه تو گشته موسپید
Хат бар меар то нашавад рӯи сипеди хасм
خط بر میار تا نشود رو سپید خصم
Он рӯй дар хураст чунин бош кӯи сипед
آن روی در خور است چنین باش کو سپید
Бо ман ба вақти субҳ чунин гуфт шаб ки мо
با من به وقت صبح چنین گفت شب که ما
Кардем мӯӣ дар ҳаваси мӯӣ ӯ сипед
کردیم موی در هوس موی او سپید
Умрии ҳавои зулф ту пухтему оқибат
عمری هوای زلف تو پختیم و عاقبت
Кардем мӯии хеши дарин орзӯи сипед
کردیم موی خویش درین آرزو سپید
Дар орзӯии он ки ҷавонӣ буд муқӣм
در آرزوی آن که جوانی بود مقیم
Бисёр кардаанд дарин фикри мӯи сипед
بسیار کرده اند درین فکر مو سپید
эй дил агар касят бипурсад ки чун буд
ای دل اگر کسیت بپرسد که چون بود
Бе рӯй дӯсти дидаи бахтат , бигӯ сипед
بی روی دوست دیده بختت ، بگو سپید
То рӯзи ман зи зулмати шаби дам ҳаме занад
تا روز من ز ظلمت شب دم همی زند
Чун рӯз равшанаст ки шаб ҳаст руспӣад
چون روز روشن است که شب هست روسپید
То шаст аз оби дидаи рухи бахти худ ҷалол
تا شست از آب دیده رخ بخت خود جلال
Бингар ки чун шудаст дар ин шасту шӯи сипед
بنگر که چون شدست در این شست و شو سپید
Ҷуз дар хтоу ҳинди баёзу саводи ман
جز در ختا و هند بیاض و سواد من
Андари ҷаҳони назми сиёҳии мҷуи сипед
اندر جهان نظم سیاهی مجو سپید