Зиҳӣ кашида дили мо ба зулф дар занҷир

زهی کشیده دل ما به زلف در زنجیر

Ба буии зулфи ту мо дили ниҳода бар занҷир

به بوی زلف تو ما دل نهاده بر زنجیر

Фурӯ гузошта бар сарв аз кулолаи каманд

فرو گذاشته بر سرو از کلاله کمند

Ниҳода бар варақи гули зи машктар занҷир

نهاده بر ورق گل ز مشک تر زنجیر

Кушода рӯй заминро зи рӯи даричаи хулд

گشاده روی زمین را ز رو دریچه خلد

Бибаста мӯии миёнро зи мӯи камари занҷир

ببسته موی میان را ز مو کمر زنجیر

Марои зи зулф ту бошад димоғи савдое

مرا ز زلف تو باشد دماغ سودایی

намешавад нафасии ғоиб аз назари занҷир

نمی‌شود نفسی غایب از نظر زنجیر

Биёу зулфи парешони худ ба дастами даҳ

بیا و زلف پریشان خود به دستم ده

Ки нест чораи девонагони магари занҷир

که نیست چاره دیوانگان مگر زنجیر

Дилами зи ҳалқаи зулфати халос кӣ ёбад

دلم ز حلقه زلفت خلاص کی یابد

Ки мўбаҳи мӯи ҳама бандасту сурбаи сари занҷир

که موبه‌مو همه بند است و سربه‌سر زنجیر

Мабанд ин ҳамаи дилро ба зулф дар рухсор

مبند این همه دل را به زلف در رخسار

Ки дар биҳишт набошанд халқ дар занҷир

که در بهشت نباشند خلق در زنجیر

Марои зи банду зи занҷир чанд тарсоне

مرا ز بند و ز زنجیر چند ترسانی

Ки ҳамчу об кунам зи оташи ҷигари занҷир

که همچو آب کنم ز آتش جگر زنجیر

Ба бе худии сари зулфат касе ба дасти орад

به بی‌خودی سر زلفت کسی به دست آرد

Ки чун ҷалол шавад пои банд ҳар занҷир

که چون جلال شود پای‌بند هر زنجیر