Бас ки ҷонами зи таманнои рух ёр бсухт

بس که جانم ز تمنّای رخ یار بسوخت

Дил ҳар сӯхта бар зории ман зор бсухт

دل هر سوخته بر زاری من زار بسوخت

Ман оташи нафаси андари талабаши оҳи занон

منِ آتش نفس اندر طلبش آه زنان

Ҳар куҷои гоми ниҳодам дар ва девор бсухт

هر کجا گام نهادم در و دیوار بسوخت

Як назари ҳасани Рахш парда барандохт зи пеш

یک نظر حسن رخش پرده برانداخت ز پیش

Олимиро дилу ҷон аз туф анвор бсухт

عالمی را دل و جان از تف انوار بسوخت

Бо табиби ман дил хаста бигӯед охир

با طبیب من دل خسته بگویید آخر

Ки зи тоби таби ҳиҷрони ту бемор бсухт

که ز تاب تب هجران تو بیمار بسوخت

Дишаб аз сари аноолҳқ хабарӣ ёфт дилам

دیشب از سرّ اناالحق خبری یافت دلم

Бузади оҳӣу саропарда асрор бсухт

بزد آهی و سراپرده اسرار بسوخت

Шайх чун ҳолати риндон харобот бидид

شیخ چون حالت رندان خرابات بدید

Хирқаи тақвои худ бар дар хумор бсухт

خرقه تقوی خود بر در خمّار بسوخت

Гар зи парвона ба ҷуз бол насузад туфи ишқ

گر ز پروانه به جز بال نسوزد تف عشق

Шамъро байн ки саропоӣ ба як бор бсухт

شمع را بین که سراپای به یک بار بسوخت

Оташи шавқ ки андари дил муштоқон зад

آتش شوق که اندر دل مشتاقان زد

Оташӣ буд каз он дида ағёр бсухт

آتشی بود کز آن دیده اغیار بسوخت

Ҳарчӣ ҷузи дӯст ба бозори дил мо бигузашт

هرچه جز دوست به بازار دل ما بگذشت

Ғайр ӯ буд ва ҳам аз гармӣ бозор бсухт

غیر او بود و هم از گرمی بازار بسوخت

Буд умрӣ ки дарин пардаи ҳамеи сӯхти ҷалол

بود عمری که درین پرده همی سوخت جلال

Чора кор намедид ва ба ночор бсухт

چاره کار نمی‌دید و به ناچار بسوخت