Гашти хат бар гирди он рухсор чун гулнори сабз

گشت خط بر گرد آن رخسار چون گلنار سبز

Ҳамчу дар боғӣ ки гардад домани гулзори сабз

همچو در باغی که گردد دامن گلزار سبز

Рафт он каз ҷаври гесуяши ҷаҳон будӣ сиёҳ

رفت آن کز جور گیسویش جهان بودی سیاه

Зини пас аз давр хаташ гардад дару девори сабз

زین پس از دور خطش گردد در و دیوار سبز

Боғи рӯйиш сабз шуд вази баҳри чашмаш дархур аст

باغ رویش سبز شد وز بهر چشمش درخور است

Боғ фармоед то бинад гуҳии бемори сабз

باغ فرمایید تا بیند گهی بیمار سبز

Дар азали наққош чун нақш изораш ме кашид

در ازل نقّاش چون نقش عذارش می کشید

Гўиё кард аз ғалати ногуҳи сари паргори сабз

گوییا کرد از غلط ناگه سر پرگار سبز

Бахт бо зулфаш фитоду дида бар хаташи ниҳод

بخت با زلفش فتاد و دیده بر خطّش نهاد

Толеъи хуфтаи сиёҳу давлати бедори сабз

طالع خفته سیاه و دولت بیدار سبز

Бар фарози қоматаши гулзори ҳасан ар сабз шуд

بر فراز قامتش گلزار حسن ار سبز شد

Сурхи гул бар сарв агар бошад шавад ночори сабз

سرخ گل بر سرو اگر باشد شود ناچار سبز

Андарин мавсим ки аз акси руху рашки хаташ

اندرین موسم که از عکس رخ و رشک خطش

Гашти ҷони лолаи хӯну домани кҳсори сабз

گشت جان لاله خون و دامن کهسار سبز

Хез то айшӣ ба ком дил баронем аз баҳор

خیز تا عیشی به کام دل برانیم از بهار

Зонка бе мо бӯстон хоҳад шудан бисёр сабз

زانکه بی ما بوستان خواهد شدن بسیار سبز

Ҳар саҳаргаҳи оҳи ман чун меравад бар осмон

هر سحرگه آه من چون می رود بر آسمان

намекунад ойӣна на чарх аз зангори сабз

می کند آیینه نُه چرخ از زنگار سبز

Гар намегардад зи ашки сурху зардии рухам

گر نمی گردد ز اشک سرخ و زردی رخم

Кӣ зи ранги худ бигардади тӯтии минқори сабз

کی ز رنگ خود بگردد طوطی منقار سبز

Ҷуз ки дар бустони шеъри пари раёҳини ҷалол

جز که در بستان شعر پر ریاحین جلال

Ман надидам қитъае дар гулшани ашъори сабз

من ندیدم قطعه‌ای در گلشن اشعار سبز