Дардӣ аз ҳиҷр ту дидам , ки надидам ҳаргиз

دردی از هجر تو دیدم، که ندیدم هرگز

Ва ончии ин бор кашидам , накашидам ҳаргиз

و آنچه این بار کشیدم، نکشیدم هرگز

Комами ин буд ки дар пой ту меРом рӯзӣ

کامم این بود که در پای تو میرم روزی

Мардум аз ҳасрат ва ин ком надидам ҳаргиз

مُردم از حسرت و این کام ندیدم هرگز

Баҳри ту бас ки шунидам сухани нохуши халқ

بهر تو بس که شنیدم سخن ناخوش خلق

Вази ту рӯзии сухан хуш нишнидам ҳаргиз

وز تو روزی سخن خوش نشنیدم هرگز

Ҳар киро ҳоли накӯ буд ба комӣ барисед

هر که را حال نکو بود به کامی برسید

Ман бдҳол ба комӣ нарасидам ҳаргиз

من بدحال به کامی نرسیدم هرگز

Боғбоно ! макун аз гӯшаи боғами берун

باغبانا! مکن از گوشه باغم بیرون

Ки ман аз боғи ту як мива начедам ҳаргиз

که من از باغ تو یک میوه نچیدم هرگز

Манам он булбули ошиқ ки чу мурғи хона

منم آن بلبل عاشق که چو مرغ خانه

Бар дарат мондам ва ҷое нпридми ҳаргиз

بر درت ماندم و جایی نپریدم هرگز

Ҷони ширини зи фироқат ба лаб омад чу ҷалол

جان شیرین ز فراقت به لب آمد چو جلال

Каз май васли ту ҷомии нчшидми ҳаргиз

کز می وصل تو جامی نچشیدم هرگز