Дар хашм рафт ва хуш нашуд он тундху ҳануз

در خشم رفت و خوش نشد آن تندخو هنوز

Боқии сет дар миёна мо гуфту гӯ ҳануз

باقی ست در میانه ما گفت و گو هنوز

Чандон ки пои сарви гё бӯса ме диҳад

چندان که پای سرو گیا بوسه می دهد

ӯ менаёвард ба гёи сари фурӯ ҳануз

او می نیاورد به گیا سر فرو هنوز

Зикри биҳишту дӯзахи он кас кунад ки нест

ذکر بهشت و دوزخ آن کس کند که نیست

Огаҳи зи оташи ман ва аз ҳасан ӯ ҳануз

آگه ز آتش من و از حسن او هنوز

Бар ҳар замин ки боди баради буии зулф ӯ

بر هر زمین که باد بَرَد بوی زلف او

Баъд аз ҳазор сол буд мшкбў ҳануз

بعد از هزار سال بود مشکبو هنوز

Омад ба сар дар орзӯии васли умри ман

آمد به سر در آرزوی وصل عمر من

Вази сар ба дар намеравад ин орзӯ ҳануз

وز سر به در نمی رود این آرزو هنوز

Гар фии алмисл сипеҳр шавад ӯ дар улуввау қадар

گر فی المثل سپهر شود او در علوّ و قدر

Пуштам буд зи меҳнати ишқаши ду ту ҳануз

پشتم بود ز محنت عشقش دو تو هنوز

Гарчи бсухт болу пар аз туфи шамъи ишқ

گرچه بسوخت بال و پر از تف شمع عشق

Парвона кам намекунад аз ҷусту ҷӯ ҳануз

پروانه کم نمی کند از جُست و جو هنوز

Шохи гули умеди бхўшид аз интизор

شاخ گل امید بخوشید از انتظار

Ваон оби рафтаро бнёмд ба ҷӯ ҳануз

وان آب رفته را بنیامد به جو هنوز

Рӯзӣ ки рӯзгори гуламро сабу кунад

روزی که روزگار گِلم را سبو کند

Лаби ташнаи лаби ту буд он сабу ҳануз

لب تشنه لب تو بود آن سبو هنوز

Ноед ҷалол аз сафи майдони ишқи боз

ناید جلال از صف میدان عشق باز

Сарро бурӣда дар сари майдон чу гӯ ҳануз

سر را بریده در سر میدان چو گو هنوز