Май даҳуми ҷони зи паии лаъли зумурради пӯшиш

می دهم جان ز پی لعل زمرّد پوشش

Гарчи ҳосил нашавад ком ба саъйу кӯшиш

گرچه حاصل نشود کام به سعی و کوشش

Чашми масташ ки ба ҳар ғамзаи бирезади хӯнӣ

چشم مستش که به هر غمزه بریزد خونی

Гӯ бихӯр хӯни ман хаста ки бодои нӯшаш

گو بخور خون من خسته که بادا نوشش

То чаҳ лутфаст , дар он шаклу шамоил ки шудаи сет

تا چه لطف است، در آن شکل و شمایل که شده ست

Дидаи ҳайрону хиради волау ҷони мадҳушаш

دیده حیران و خرد واله و جان مدهوشش

Ту сукӯн аз дили сўдоздаҳи ман матлаб

تو سکون از دل سودازده من مَطَلب

Кин на диягии сет ки ҳаргиз биншинад ҷӯшаш

کاین نه دیگی ست که هرگز بنشیند جوشش

Ғамзааш ҳар нафасии хӯни дилам май резад

غمزه اش هر نفسی خون دلم می ریزد

Боз ҷон медиҳадам лаъли лаби хомӯшаш

باز جان می دهدم لعل لب خاموشش

Бочунин сӯрати зебоу қаду хад ки турост

باچنین صورت زیبا و قد و خد که تراست

Гар малики пеш ту ояд бабрӣ аз ҳушаш

گر ملک پیش تو آید ببری از هوشش

Дигараши панди касон ҷой нагирад дар гӯш

دیگرش پند کسان جای نگیرد در گوش

Ҳар ки оканда шуд аз пунбаи ғифлати гӯшаш

هر که آکنده شد از پنبه غفلت گوشش

Сар ки дорам чу ба пои ту фидо хоҳад шуд

سر که دارم چو به پای تو فدا خواهد شد

Ман длсўхтаҳ то чанд кашам бар дӯшаш

من دلسوخته تا چند کشم بر دوشش

эй ҷалол ! ар сари зулфаш ба кафи ореи рӯзӣ

ای جلال! ار سر زلفش به کف آری روزی

Як сари мӯӣ ба малики ду ҷаҳон мафрушаш

یک سر موی به ملک دو جهان مفروشش