Вақти сабӯҳии он шӯхи саркаш

وقت صبوحی آن شوخ سرکش

Аз дар даромад бо тиру таркиш

از در درآمد با تیر و ترکش

Машкаши мтро , шаҳдаши мусаффо

مُشکش مطرّا، شهدش مصفّا

Холаши мънбр , моҳаши мунаққаш

خالش معنبر، ماهش منقّش

Чун дидаи ман , лаълаши дроФшон

چون دیده من، لعلش دُرافشان

Чун хотири ман , зулфаши мушавваш

چون خاطر من، زلفش مشوّش

Тангам ба бар дар бигирифту гуфто

تنگم به بر در بگرفت و گفتا

Кардам видоъати бодои шабати хуш

کردم وداعت بادا شبت خوش

Дӯд сиёҳам омад ба сар бар

دود سیاهم آمد به سر بر

Кардам замонӣ дар пои аўғш

کردم زمانی در پای اوغش

Ман рафтам аз худ ва ӯ аз тараҳҳум

من رفتم از خود و او از ترّحم

Бар чеҳра ам зад аз дидагони раш

بر چهره ام زد از دیدگان رش

Брҷстм аз ҷои бўсидмши по

برجَستم از جا بوسیدمش پا

Гуфтам ки рафтӣ шоди оеу каш

گفتم که رفتی شاد آیی و کش

Пешат бинозам , дардат бичинам

پیشت بنازم، دردت بچینم

Кӣ бози байнами он рӯй маҳваш ?

کی باز بینم آن روی مهوش؟

Гуфто : ба даврӣ бояд сабурӣ

گفتا: به دوری باید صبوری

Ин дард май нӯш ва он дард май каш

این دُرد می نوش و آن دَرد می کش

Шастам ба гиряи наъли самандаш

شُستم به گریه نعل سمندش

Чун шуд савора бар пушти абраш

چون شد سواره بر پشت ابرش

Ҳам дида хӯн шуд ҳам ҷӯш зад дил

هم دیده خون شد هم جوش زد دل

Бе ӯ бимонадам дар обу оташ

بی او بماندم در آب و آتش

Ҷони ҷалол аз савдои зулфаш

جان جلال از سودای زلفش

То чанд бошад андари кашокаш

تا چند باشد اندر کشاکش