То кӣ аз дасти ҷафояти тираи байнами рӯзи хеш

تا کی از دست جفایت تیره بینم روز خویش

Соъатии дилсӯзи шӯ бар ошиқи дилсӯзи хеш

ساعتی دلسوز شو بر عاشق دلسوز خویش

Бахти пирӯзам ту бошигар дар ое аз дирам

بخت پیروزم تو باشی گر در آیی از درم

Ман шавам аз ҷони ғуломи толеъи пирӯзи хеш

من شوم از جان غلام طالع پیروز خویش

Олимӣ бе рӯй ту дар зулмат ғам сӯхтанд

عالمی بی روی تو در ظلمت غم سوختند

БрФкни мъҷри зи рухсори ҷаҳони афрӯзи хеш

برفکن معجر ز رخسار جهان افروز خویش

эй маломатгар ! зи ҷони ман чаҳ мехоҳӣ бигӯ

ای ملامتگر ! ز جان من چه می خواهی بگو

Ман худ андари оташами зини ҷон дард андӯз хеш

من خود اندر آتشم زین جان درد اندوز خویش

Рӯзгорами тору рӯзами тираи даст аз ман бидор

روزگارم تار و روزم تیره دست از من بدار

Тобгрими соъатӣ бар рӯзгору рӯзи хеш

تابگریم ساعتی بر روزگار و روز خویش

Ҳар киро гӯшӣ буд мавқуф пайғом балост

هر که را گوشی بود موقوف پیغام بلاست

Кӣ тавонад гӯш кардани панд нек омӯз хеш

کی تواند گوش کردن پند نیک آموز خویش

Дар ҷавонии пери гаштам аз ғами тимори ишқ

در جوانی پیر گشتم از غم تیمار عشق

Барг резон хазоне дидам аз наврӯзи хеш

برگ ریزان خزانی دیدم از نوروز خویش

Ҳар шабӣ биншинам ва бо шамъ гӯям дарди дил

هر شبی بنشینم و با شمع گویم درد دل

Ҳам ба назд сӯхтагар зонкаҳи гӯйии сӯзи хеш

هم به نزد سوخته گر زآنکه گویی سوز خویش

эй камони абрӯ ! битарс аз новаки оҳи ҷалол

ای کمان ابرو! بترس از ناوک آه جلال

Брдлш чанд озмоиии новаки дили дузи хеш

بردلش چند آزمایی ناوک دل دوز خویش