Оташи дил чанд сӯзади риштаи ҷонам чу шамъ ?

آتش دل چند سوزد رشته جانم چو شمع؟

эй сабо ! ташрифи даҳ то ҷон барафшонам чу шамъ

ای صبا! تشریف ده تا جان برافشانم چو شمع

Рози ман чун шамъи равшани гашт дар ҳар маҳфилӣ

راز من چون شمع روشن گشت در هر محفلی

Бас ки сайли оташин аз дида май ронам чу шамъ

بس که سیل آتشین از دیده می‌رانم چو شمع

Дорам имшаби гарме дар сар ки нанишинам зи пой

دارم امشب گرمیی در سر که ننشینم ز پای

То саропои вуҷӯд худ насузонам чу шамъ

تا سراپای وجود خود نسوزانم چو شمع

Ҳар шабам то субҳдами оташ ба сар бар ме равад

هر شبم تا صبحدم آتش به سر بر می رود

Ва об ҳасрат меравад аз рух ба домонам чу шамъ

و آب حسرت می رود از رخ به دامانم چو شمع

Як замон меРом замонии хонаро равшан кунам

یک زمان میرم زمانی خانه را روشن کنم

То ба ҷон кандан шабиро рӯзи гардонам чу шамъ

تا به جان کندن شبی را روز گردانم چو شمع

Нест дилсӯзӣ ки бар болин ман гиряд дамӣ

نیست دلسوزی که بر بالین من گرید دمی

Дар шаби танҳоӣ ар бар лаб расад ҷонам чу шамъ

در شب تنهایی ار بر لب رسد جانم چو شمع

Гар серум аз даст хоҳад рафт нанишинам зи пой

گر سرم از دست خواهد رفت ننشینم ز پای

То туро дар базми худ як дами бнншонм чу шамъ

تا ترا در بزم خود یک دم بننشانم چو شمع

Қудсён оянд перомун кӯем дар тавоф

قدسیان آیند پیرامون کویم در طواف

Гар шабӣ аз нури худ бФрўзии айвонам чу шамъ

گر شبی از نور خود بفروزی ایوانم چو شمع

Носеҳам гуяд наёрӣ баради ҷон аз сӯзи ишқ

ناصحم گوید نیاری برد جان از سوز عشق

Гарна сӯз ишқ бошад зинда кӣ монам чу шамъ

گرنه سوز عشق باشد زنده کی مانم چو شمع

Ҳар саҳаргоҳӣ чаҳ оем сӯии масҷид чун ҷалол

هر سحرگاهی چه آیم سوی مسجد چون جلال

Ман ки ҳар шомии ҳарифи базми рндонм чу шамъ

من که هر شامی حریف بزم رندانم چو شمع