Мо буридем ба даврони ту аз коми тамаъ

ما بریدیم به دوران تو از کام طمع

Ҳар ки шуд пухта даврон набӯд хоми тамаъ

هر که شد پخته دوران نبود خام طمع

Аз лаби лаъли ту дандон тамаъ баркандем

از لب لعل تو دندان طمع برکندیم

Ком чун нест буридем ба нокоми тамаъ

کام چون نیست بریدیم به ناکام طمع

Ту гадоӣ ки дил аз ҳар ду ҷаҳон май хоҳӣ

تو گدایی که دل از هر دو جهان می خواهی

Аз гадоён натавон доштани анъоми тамаъ

از گدایان نتوان داشتن انعام طمع

Ба ту зи оғоз тамаъ кардам аз он хор шудам

به تو ز آغاز طمع کردم از آن خوار شدم

Бикунади хори касонро ба саранҷоми тамаъ

بکند خوار کسان را به سرانجام طمع

Дида то чашм ту бинад накунад хоби хаёл

دیده تا چشم تو بیند نکند خواب خیال

Дил ки зулфати талабад кӣ кунад ороми тамаъ

دل که زلفت طلبد کی کند آرام طمع

Сояи вогирӣ ва бӯе нафаристӣ ҳаргиз

سایه واگیری و بویی نفرستی هرگز

Пас чаҳ дорам ба ту эй сарви гули андоми тамаъ

پس چه دارم به تو ای سرو گل اندام طمع

Дӯстро аз ман дили хаста ҷудо кард айём

دوست را از من دل خسته جدا کرد ایّام

эй дариғо на чунин буд зи айёми тамаъ

ای دریغا نه چنین بود ز ایام طمع

Офият нест дар он кӯй ки хмороннд

عافیت نیست در آن کوی که خمّارانند

Нек номӣ макун аз мардуми бадноми тамаъ

نیک نامی مکن از مردم بدنام طمع

эй табиб ! аз сари бемори Марв то фардо

ای طبیب! از سر بیمار مرو تا فردا

Нест имрӯз ба тимори ту то шоми тамаъ

نیست امروز به تیمار تو تا شام طمع

Аз тамаъ буд ки дар дом ғам афтод ҷалол

از طمع بود که در دام غم افتاد جلال

Аз ҳавои мурғи дарорад ба сӯии доми тамаъ

از هوا مرغ درآرد به سوی دام طمع