Расед вақт сабӯҳӣ биор соқии ҷом

رسید وقت صبوحی بیار ساقی جام

Ба ёди базми сабӯҳии кашони дарди ошом

به یاد بزم صبوحی کشان دُرد آشام

Ба тарафи боғи бророи базм чун фирдавс

به طرفِ باغ برآرای بزم چون فردوس

Ки боди субҳи з фирдавс медиҳад пайғом

که باد صبح ز فردوس می دهد پیغام

Бар оташи дили мо рези об чун оташ

بر آتش دل ما ریز آبِ چون آتش

Ки кори сӯхтагон пухта гардад аз май хом

که کار سوختگان پخته گردد از می خام

Биор бода ки арбоби завқро ба сабӯҳ

بیار باده که ارباب ذوق را به صبوح

Гушоишӣ нашавад ҷузи зи пери хилвати ҷом

گشایشی نشود جز ز پیر خلوت جام

Мақом ишқ магӯ бо хирад ки раҳи набард

مقام عشق مگو با خرد که ره نبرد

Даруни бзмгаҳи хосу оми колонъом

درون بزمگه خاصّ و عام کالانعام

Мақоми олӣ агар ҷӯӣ аз харобии ҷӯй

مقام عالی اگر جویی از خرابی جوی

Ки мо ба кӯй харобот ёфтем мақом

که ما به کوی خرابات یافتیم مقام

Ман аз маломат мардум надорам андеша

من از ملامت مردم ندارم اندیشه

Мурод чун натавон ёфт аз малолу муллоам

مراد چون نتوان یافت از ملال و ملام

Касе ки коми дил аз замона ме хоҳад

کسی که کام دل از زمانه می خواهد

Ҳамин ки бода ба комаш расад расед ба ком

همین که باده به کامش رسد رسید به کام

Дили ҷалол ба занҷири ишқ дарбанд аст

دل جلال به زنجیر عشق دربند است

Ки кӣ халос шавад мурғи боли баста ба дом

که کی خلاص شود مرغ بال بسته به دام