Шукраст ки саҷҷодаи дарафтоди зи дӯшам

شکر است که سجّاده درافتاد ز دوشم

То ман натавонам ки дигар зуҳди фурушам

تا من نتوانم که دگر زهد فروشم

Дил ҳар нафасами панд ҳаме дод ки ҳаши дор

دل هر نفسم پند همی داد که هش دار

Алмнаҳи ллаҳ ки на дил монад ва на ҳушам

المنّة لِلّه که نه دل ماند و نه هوشم

Зини пас ману риндӣу сари кӯии харобот

زین پس من و رندی و سر کوی خرابات

Ваз ҳар ки ҷаҳон панд диҳандам нниўшм

وز هر که جهان پند دهندم ننیوشم

Шайхам суханӣ гуфту дилам зу нниўшид

شیخم سخنی گفت و دلم زو ننیوشید

Соқии қадаҳии даҳ ки ба рӯй ту банушам

ساقی قدحی ده که به روی تو بنوشم

Ҳарчанд ки пӯшидаам ин далқи мураққаъ

هرچند که پوشیده ام این دلق مرقّع

Зуннор ҳавас мекунадам аз ту чаҳ пӯшам

زنّار هوس می کندم از تو چه پوشم

Ҳар субҳ ба масҷид чаҳ нуҳуми пой ки ҳар шаб

هر صبح به مسجد چه نهم پای که هر شب

Аз майкадаи оранди сӯии хона ба дӯшам

از میکده آرند سوی خانه به دوشم

Ғулғул ба сафи қудси дроФтд чу даройад

غلغل به صف قدس درافتد چو درآید

Дар ним шубон аз дар майхонаи хурӯшам

در نیم شبان از در میخانه خروشم

Оташ занадам андари хаму хмхонаҳи афлок

آتش زندم اندر خم و خمخانه افلاک

Бар худ чу хами бода ҳар он гуҳ ки Биҷӯшам

بر خود چو خُم باده هر آن گه که بجوشم

эй зоҳиди шаби хези мадаи дардисари мо

ای زاهد شب خیز مده دردسرِ ما

Каз ё раби ту хоб наомад шаби дӯшам

کز یا رب تو خواب نیامد شب دوشم

Ваии чокари срҳлқаҳи риндони харобот

وی چاکر سرحلقه رندان خرابات

Ман ҳалқа ба гӯашони турои ҳалқа ба гӯшам

من حلقه به گوشان ترا حلقه به گوشم

Гӯйанд ки бози ои ҷалол аз майу маъшӯқ

گویند که باز آی جلال از مَی و معشوق

Тақдир чу ёрии надиҳади ҳарза чаҳ кӯшам

تقدیر چو یاری ندهد هرزه چه کوشم