Аз даврии канор ту ҳастам миёни ғам

از دوری کنار تو هستم میان غم

Гум гашта бе чароғи рахт дар ҷаҳони ғам

گم گشته بی چراغ رخت در جهان غم

Шодаст бо ғамати дили ман он чунон ки ӯ

شاد است با غمت دل من آن چنان که او

Савганд рост менахурд ҷуз ба ҷони ғам

سوگند راست می نخورد جز به جان غم

То аз сарои васли ту чун ҳалқа бар дирам

تا از سرای وصل تو چون حلقه بر درم

Кӣ бар тавон гирифт сар аз остони ғам

کی بر توان گرفت سر از آستان غم

Дорам ман орзӯии канорӣ аз он миён

دارم من آرزوی کناری از آن میان

Ҷон дар канори ғуссау дил дар миёни ғам

جان در کنار غصّه و دل در میان غم

эй ёри шодком ки фориғ нишаста Эй

ای یار شادکام که فارغ نشسته ای

Аз гуфту гӯии ғуссау суду зиёни ғам

از گفت و گوی غصّه و سود و زیان غم

Бар саф ошиқон бигузар то ки бишинавӣ

بر صف عاشقان بگذر تا که بشنوی

Аз ошиқони сӯхтаи дили достони ғам

از عاشقان سوخته دل داستان غم

Хуррами дили ҷалол ки баъд аз ҳазор сол

خرّم دل جلال که بعد از هزار سال

Дар ваии зи дард дӯст биёбӣ нишони ғам

در وی ز درد دوست بیابی نشان غم