Алмнаҳи ллаҳ ки баромади ҳамаи комам

المنّة لِلّه که برآمد همه کامم

Ваон оҳӯии пидроми дарафтод ба домам

وان آهوی پدرام درافتاد به دامم

эй бахт ! биё бар ман ва бар хеш назар кун

ای بخت! بیا بر من و بر خویش نظر کن

То худ ту кадомӣ ва ман имрӯзи кадомам ?

تا خود تو کدامی و من امروز کدامم؟

Иқбол қаринам шуду маҳбӯби рафиқам

اقبال قرینم شد و محبوب رفیقم

Олам ба муродам шуд ва , айём ба комам

عالم به مرادم شد و، ایّام به کامم

Моро на сари ҳур ва на пурвой биҳишт аст

ما را نه سر حور و نه پروای بهشت است

Ҳураст марои ёр ва биҳиштаст мақомам

حور است مرا یار و بهشت است مقامم

Дар сояи хуршеди ҷамоли ту ҳамаи умр

در سایه خورشید جمال تو همه عمر

Хуршед саодат наравад аз сари бомам

خورشید سعادت نرود از سر بامم

Будӣ ҳама чун шоми зи ҳиҷрони ту субҳам

بودی همه چون شام ز هجران تو صبحم

Ва акнӯн ҳама чун субҳ шуд аз рӯй ту шомам

و اکنون همه چون صبح شد از روی تو شامم

Саргаштагии ҳиҷри ту бар ман ба саромад

سرگشتگی هجر تو بر من به سرآمد

Зини пас ҳама дар гулшани васли ту хиромам

زین پس همه در گلشن وصل تو خرامم

Саҳласт гарми умр ба сахтӣ ба сроид

سهل است گرم عمر به سختی به سرآید

Ин ком ки ман ёфтам аз умри тамомам

این کام که من یافتم از عمر تمامم

Зон рӯз ки номам ба забон ту барояд

زان روز که نامم به زبان تو برآید

Дар авҷ ҷалоласт зи иқболи ту номам

در اوج جلال است ز اقبال تو نامم