зи савдои ғами ишқати чунонам

ز سودای غم عشقت چنانم

Ки сар аз поу по аз сар надонам

که سر از پا و پا از سر ندانم

Сар аз дастам бихоҳад рафт рӯзӣ

سر از دستم بخواهد رفت روزی

Ҳамон беҳтар ки дар поят фишонам

همان بهتر که در پایت فشانم

Чунон афтодаам пеш дарат хор

چنان افتاده ام پیش درت خوار

Ки пиндорӣ ки хоки остонам

که پنداری که خاک آستانم

Агар ҳиҷрони ту умрами срорд

اگر هجران تو عمرم سرآرد

Диҳад васлати ҳаёти ҷовдонам

دهد وصلت حیات جاودانم

Гули меҳрати зи хок ман бирӯяд

گل مهرت ز خاک من بروید

Чу зери гули бирезади устихонам

چو زیر گل بریزد استخوانم

зи ман рӯзи қиёмат ҳар чаҳ пурсанад

ز من روز قیامت هر چه پرسند

Ба ғайр аз дӯст ноед бар забонам

به غیر از دوست ناید بر زبانم

Маро аз баҳр ишқат офариданд

مرا از بهر عشقت آفریدند

Чаҳ кор дигараст андари ҷаҳонам

چه کار دیگر است اندر جهانم

Дилат эй ёр ! бар ҳолам бисӯзад

دلت ای یار! بر حالم بسوزد

Агар дарди дили худ бар ту хонам

اگر درد دل خود بر تو خوانم

Бидиҳ коми ҷалоли хастаи имрӯз

بده کام جلال خسته امروز

Ки то фардои бимонам ё нмонм

که تا فردا بمانم یا نمانم