Ман бандаи он қомату болоу миёнам

من بنده آن قامت و بالا و میانم

Ман ошиқу шӯридау шайдои фалонам

من عاشق و شوریده و شیدای فلانم

Ман волаи айёрии он наргиси мастам

من واله عیّاری آن نرگس مستم

Ҳайрон хиромидан он сарви равонам

حیران خرامیدن آن سرو روانم

эй умри гиромӣ ! хабарат нест ки бе ту

ای عمر گرامی! خبرت نیست که بی تو

Умрӣ ба чаҳ хунобаи дил май гузаронам ?

عمری به چه خونابه دل می گذرانم؟

Аҳволи маро ҳар ки дар офоқ шуниданд

احوال مرا هر که در آفاق شنیدند

Ваон бахт надорам ки ба гӯши ту расонам

وان بخت ندارم که به گوش تو رسانم

Як рӯз ба болини ман хастаи қадам на

یک روز به بالین من خسته قدم نه

Бингар ки зи тимори фироқат ба чаҳ сонам

بنگر که ز تیمار فراقت به چه سانم

Неи сабр ки бе рӯй ту як дам биншинам

نی صبر که بی روی تو یک دم بنشینم

Неи бахт ки дар паҳлавӣ хешат бинишонам

نی بخت که در پهلوی خویشت بنشانم

Аз шавқи ту сад бӯсаи занам бар даҳани хеш

از شوق تو صد بوسه زنم بر دهن خویش

Ҳаргоҳ ки ном ту барояд ба забонам

هرگاه که نام تو برآید به زبانم

Абрӯии ту бо ғамзаи хилоиқ чу бибинанд

ابروی تو با غمزه خلایق چو ببینند

Донанд ки ман куштаи он тиру камонам

دانند که من کشته آن تیر و کمانم

Хоҳам ки даройем ман ва ту ба самоъӣ

خواهم که درآییم من و تو به سماعی

Ту даст барафшонӣ ва ман ҷони бФшонм

تو دست برافشانی و من جان بفشانم

Аз партави рухсори ту эй шамъи ҷҳонсўз

از پرتو رخسار تو ای شمع جهانسوز

Оташкадае сохтае бар дилу ҷонам

آتشکده ای ساخته ای بر دل و جانم

Ҷаврат бикашам то зи вуҷӯдам рамақӣ ҳаст

جورت بکشم تا ز وجودم رمقی هست

Вртоб ва тавонам набӯд то битавонам

ورتاب و توانم نبود تا بتوانم

Аз ман бибаредӣ ва на ин буд умедам

از من ببریدی و نه این بود امیدم

Аз аҳди бгштӣ ва на ин буд гумонам

از عهد بگشتی و نه این بود گمانم

Машну ки ҷалол аз ту бипечад сари мӯе

مشنو که جلال از تو بپیچد سر مویی

Як мӯии ту беҳтари зи ҳамаи малики ҷаҳонам

یک موی تو بهتر ز همه ملک جهانم