Дилами мтоб ки ҳиҷрони синаи тоб бас аст

دلم متاب که هجران سینه تاب بس است

Чаҳ даврам аз рухи хубати ҳамин азоб бас аст

چه دورم از رخ خوبت همین عذاب بس است

Бидон ду ҳалқа ки ҳалқи дилами ҳамеи тобӣ

بدان دو حلقه که حلق دلم همی تابی

Чу ҷони зи ҳалқи баромад дигар мтоб бас аст

چو جان ز حلق برآمد دگر متاب بس است

Даруни ҳалқаи дилами тоба кӣ зи хӯни ҷигар

درون حلقه دلم تابه کی ز خون جگر

Биоваред кабобии марои шароб бас аст

بیاورید کبابی مرا شراب بس است

Ҳануз бо ғам ва бахт бидам қарин гарчи

هنوز با غم و بخت بدم قرین گرچه

Марои зи даврии рӯят з хӯрду хоб бас аст

مرا ز دوری رویت ز خورد و خواب بس است

Шаби висоли ту гӯи маи мтоб бар гардун

شب وصال تو گو مه متاب بر گردون

Ба моҳтоб чаҳ ҳоҷат ки офтоб бас аст

به ماهتاب چه حاجت که آفتاب بس است

Ғамат ба қасди харобии ҷони камар дар баст

غمت به قصد خرابی جان کمر در بست

Чу кард хонаи маъмури дили хароб бас аст

چو کرد خانه معمور دل خراب بس است

Муҳӣту қулзуми сӯзи ҷалолро накушуд

محیط و قلزم سوز جلال را نکشد

На оташии сет ки ӯро ду қатраи об бас аст

نه آتشی ست که او را دو قطره آب بس است