Чаҳ накҳатаст магари буи бӯстонаст ин

چه نکهت است مگر بوی بوستان است این

Чаҳ давлатаст магар рӯй дӯстонаст ин

چه دولت است مگر روی دوستان است این

Алоҷи ин тани ранҷур нотавонаст он

علاج این تن رنجور ناتوان است آن

Давои ин дили маҳҷӯри пар фиғонаст ин

دوای این دل مهجور پر فغان است این

Аҷаб ки ҷӯшаши сафрои ишқ афзӯн аст

عجب که جوشش صفرای عشق افزون است

зи ашки дида ки монанди новдонаст ин

ز اشک دیده که مانند ناودان است این

Бирафт булбули шайдо чу ман ба тарафи чаман

برفت بلبل شیدا چو من به طرف چمن

зи дасти дӯст ба дастон чаҳ достонаст ин

ز دست دوست به دستان چه داستان است این

Кунун кафи ману ҷоми шароб , эй зоҳид !

کنون کف من و جام شراب، ای زاهد!

Марост суд дар онгар туро зиёнаст ин

مراست سود در آن گر ترا زیان است این

Хушо касе ки ба ғифлати з даст нагузорад

خوشا کسی که به غفلت ز دست نگذارد

Аннани умр ки бо боди ҳам Аннанаст ин

عنان عمر که با باد هم عنان است این

Ҳар он ки дид ба фасли баҳори оҳи маро

هر آن که دید به فصل بهار آه مرا

Гумони барад ки магари мавсим хазонаст ин

گمان برد که مگر موسم خزان است این

Киро фиристам то бо лабаш сухан гуяд

که را فرستم تا با لبش سخن گوید

Магари насими саҳарро ки кор ҷонаст ин

مگر نسیم سَحَر را که کار جان است این

Ҷалол ! тарафи гулистону суҳбати ёрон

جلال! طرف گلستان و صحبت یاران

Мадаи зи даст ки худ ҳосил ҷаҳонаст ин

مده ز دست که خود حاصل جهان است این