эй бе сабабии зи бандаи баргашта

ای بی سببی ز بنده برگشته

Вондри паии суҳбатӣ дигар гашта

واندر پی صحبتی دگر گشته

Гум шуд дилами оҳ то куҷо шуд

گم شد دلم آه تا کجا شد

Он сӯхтаи ғариби саргашта

آن سوخته غریب سرگشته

эй бас ки дилам ба ҷусту ҷӯй ӯ

ای بس که دلم به جست و جوی او

Монандаи бод дар ба дар гашта

ماننده باد در به در گشته

Гар мавҷ баровард сиришки ман

گر موج برآورد سرشک من

Бинии мау офтоби саргашта

بینی مه و آفتاب سرگشته

Бушковати зи дидаи лолаҳо мо ро

بشکفت ز دیده لاله ها ما را

Аз бас ки рухи ту дар назар гашта

از بس که رخ تو در نظر گشته

Хизраст ҳануз хати ту ӯ ро

خضر است هنوز خطّ تو او را

Аз оби ҳаёт обхўр гашта

از آب حیات آبخور گشته

Гар ёри з дар дроидми ногуҳ

گر یار ز در درآیدم ناگه

Боз ояд бози бахти саргашта

باز آید باز بخت سرگشته

эй дар ғами лаъли гўҳроФшонт

ای در غم لعل گوهرافشانت

Рухсораи сими ман чу зар гашта

رخساره سیم من چو زر گشته

Гашта сети сиёҳи зулфи ҳиндӯят

گشته ست سیاه زلف هندویت

Аз бас ки ба офтоби дргштаҳ

از بس که به آفتاب درگشته

Ҳарчанд ҳадиси мо дароз омад

هرچند حدیث ما دراز آمد

Пеши даҳани ту мухтасар гашта

پیش دهن تو مختصر گشته

Аз оҳи ҷалоли ногаҳони бинӣ

از آه جلال ناگهان بینی

На тоқи сипеҳри ҷумлаи дргштаҳ

نُه طاق سپهر جمله درگشته