эй ёр ! дӯши ҳамдаму ёр ки бӯдае ?

ای یار! دوش همدم و یار که بوده‌ای؟

Лабҳо гузидаи шаб ба канор ки бӯдае ?

لب‌ها گزیده شب به کنار که بوده‌ای؟

Ошуфтаи мӯии зулф ба даст ки додае ?

آشفته موی زلف به دست که داده‌ای؟

Сари пурхумори дафъи хумор ки бӯдае ?

سر پُرخمار دفع خمار که بوده‌ای؟

Бо чашми ним масти куҷои масти хуфтае ?

با چشم نیم‌مست کجا مست خفته‌ای؟

Бо зулф бе қарори қарор ки бӯдае ?

با زلف بی‌قرار قرار که بوده‌ای؟

Мо бе ту ҳамнишин ғам ва ёр меҳнатем

ما بی‌تو همنشین غم و یار محنتیم

Ту ҳамнишину ҳамдаму ёр ки бӯдае ?

تو همنشین و همدم و یار که بوده‌ای؟

Бо ранги лолау қади шамшоду буии гул

با رنگ لاله و قدّ شمشاد و بوی گل

эй навбаҳори ҳасан , баҳор ки бӯдае ?

ای نوبهار حُسن، بهار که بوده‌ای؟

Бо абрӯии камон ваашу мижгон чун хаданг

با ابروی کمان وش و مژگان چون خدنگ

эй ман шикори ту , ту шикор ки бӯдае ?

ای من شکار تو، تو شکار که بوده‌ای؟

Бо душманон нишаста алии рағми дӯстон

با دشمنان نشسته علی‌رغم دوستان

Бингар гул ки гаштау хор ки бӯдае ?

بنگر گل که گشته و خار که بوده‌ای ؟

Рӯзам чу шоми тираи гузашт аз фироқи ту

روزم چو شام تیره گذشت از فراق تو

Ту равшанои шаби тор ки бӯдае ?

تو روشنایی شب تار که بوده‌ای ؟

Ман дили фигори марҳами лаъли лаби туам

من دل‌فگار مرهم لعل لب توام

Ту марҳами даруни фигор ки бӯдае ?

تو مرهم درون فگار که بوده‌ای ؟

Бар худ ҷалоли перҳан аз ғусса чок зад

بر خود جلال پیرهن از غصّه چاک زد

Бар рағм ӯ ту васлаи кор ки бӯдае ?

بر رغم او تو وصلهٔ کار که بوده‌ای؟