Ман кӣм , бар остонати хастаи бечора Эй

من کِیَم، بر آستانت خستهٔ بیچاره‌ای

Ошиқии саргаштае аз хону мони овора Эй

عاشقی سرگشته‌ای از خان و مان آواره‌ای

Нест дилҷӯе ки ҷӯяд хотири дили хаста Эй

نیست دلجویی که جوید خاطر دل‌خسته‌ای

Нест дмсозӣ ки созад чораи бечора Эй

نیست دمسازی که سازد چارهٔ بیچاره‌ای

Чашми хўнборм агар бар кӯҳи хӯн афшон кунад

چشم خونبارم اگر بر کوه خون‌افشان کند

Лола хунин бирӯяд аз дил ҳар хора Эй

لاله خونین بروید از دل هر خاره‌ای

Гар шиканҷи зулф ънбрбор бигушое зи ҳам

گر شکنج زلف عنبربار بگشایی ز هم

Сад дил гум гашта ёбии баста бар ҳар тора Эй

صد دل گم گشته یابی بسته بر هر تاره‌ای

Бахт онам нест каз наздики байнам рӯй ту

بخت آنم نیست کز نزدیک بینم روی تو

намекунам аз давр дар сунъи худои назора Эй

می‌کنم از دور در صنع خدا نظّاره‌ای

Онкии рухсораш чу гули рангин буд кӣ ғам хӯрд

آنکه رخسارش چو گل رنگین بود کی غم خورد

Гар ба хуноби ҷигар рангин шавад рухсора Эй

گر به خوناب جگر رنگین شود رخساره‌ای

Сӯхти сад ҷони шуълаи ишқи ту чун ҷони ҷалол

سوخت صد جان شعله عشق تو چون جان جلال

Зон ки битавон сӯхти сад хирман ба оташи пора Эй

زان که بتوان سوخت صد خرمن به آتش پاره‌ای