эй зи чашмони ту дар дидаи бахтами хобӣ

ای ز چشمان تو در دیده بختم خوابی

Вази сари зулфи ту дар риштаи ҷонами тобӣ

وز سر زلف تو در رشته جانم تابی

Хунаки он бод ки аз хок дарат бархезад

خنک آن باد که از خاک درت برخیزد

Барзанад чун бўзди оташи ҷонро обӣ

برزند چون بوزد آتش جان را آبی

эй зи нӯши лаби ту чашмаи ҳайвони ҷомӣ

ای ز نوش لب تو چشمه حیوان جامی

Ваии зи гулзори рахти равзаи ризвони номӣ

وی ز گلزار رخت روضه رضوان نامی

Кӣ дилии ҷони бабрад аз сари зулфи ту чу ҳаст

کی دلی جان ببرد از سر زلف تو چو هست

Ҳар сари мӯии ту дар ҳалқи дилии қуллобӣ

هر سر موی تو در حلق دلی قلاّبی

Дили ушшоқу сари зулфу биногваш ту ҳаст

دل عشّاق و سر زلف و بناگوش تو هست

Корвонӣу шаби тирау хуши маҳтобӣ

کاروانی و شب تیره و خوش مهتابی

Партави оризи ту аз хам абрӯят ҳаст

پرتو عارض تو از خم ابرویت هست

Ҳамчуи қандили фурӯзони зи хами миҳробӣ

همچو قندیل فروزان ز خم محرابی

Бе такаллуфи шаби торики ҷаҳон рӯз шавад

بی تکلّف شب تاریک جهان روز شود

Ним шабгар зи ҷамоли ту дар уфтад тобӣ

نیم شب گر ز جمال تو در افتد تابی

Нест асбоби висоли ту муҳайё ва хушо

نیست اسباب وصال تو مهیّا و خوشا

Давлатиро ки муҳайёст ҳамаи асбобӣ

دولتی را که مهیّاست همه اسبابی

эй ҷалол ! ашки бабор аз ғам агар дили ришӣ

ای جلال! اشک ببار از غم اگر دل ریشی

Хунаки он риш ки аз ваии бчкди хунобӣ

خنک آن ریش که از وی بچکد خونابی