Мо кардаем нома ҳастӣ хеши тай

ما کرده ایم نامه هستی خویش طی

Вонгаҳи ниҳода бар сари бозори ишқи пай

وآنگه نهاده بر سر بازار عشق پی

Ту офтоби ҳасанӣу ушшоқи зарраи вор

تو آفتاب حسنی و عشّاق ذرّه وار

Саргашта дар ҷаҳон ба ҳавои ту то ба кӣ ?

سرگشته در جهان به هوای تو تا به کی ؟

Бурқаъи зи моҳи чеҳраи барандози як нафас

برقع ز ماه چهره برانداز یک نفس

То офтоб ғӯта хӯрд зери мавҷи хуй

تا آفتاب غوطه خورد زیر موج خَوی

Он коўи хароби ҷуръаи дардии дарди тест

آن کآو خراب جرعه دُردی درد تست

Дигар чаҳ ҳоҷатаст чунон мастро ба май

دیگر چه حاجت است چنان مست را به مَی

Ҳар дам ба сӯзу нола дигаргун кунад агар

هر دم به سوز و ناله دگرگون کند اگر

Рамзии зи роз ишқ бигӯям ба гӯши не

رمزی ز راز عشق بگویم به گوش نَی

Кӯи дили дарин миёна ки султони ишқи ту

کو دل درین میانه که سلطان عشق تو

Як лаҳзаи бонг бар ман бедил занад ки ҳай

یک لحظه بانگ بر من بیدل زند که هَی

Дар табъи худ ҷалоли хаёли ту нақш кард

در طبع خود جلال خیال تو نقش کرد

То ҷузи хаёл ту набӯд дар хаёли вай

تا جز خیال تو نبود در خیال وی