Ба ёдовар ки дар айёми хурдӣ

به یاد آور که در ایّام خُردی

Қадам дар дӯстӣ чун май фишурдӣ

قدم در دوستی چون می فشردی

намедонистӣ ойини ҷафо ро

نمی دانستی آیین جفا را

Тариқи меҳрбонӣ май супурдӣ

طریق مهربانی می سپردی

Ба бӯсаи дардам аз дил ме кашидӣ

به بوسه دردم از دل می کشیدی

Ба гесуи гирдам аз рух май стрдӣ

به گیسو گردم از رخ می سُتردی

Ба хурдӣ доштӣ хуии бузургон

به خُردی داشتی خوی بزرگان

Гирифтӣ дар бузургии хуии хурдӣ

گرفتی در بزرگی خوی خُردی

Ба поёни ори дили ҷӯӣ чу дил ро

به پایان آر دل جویی چو دل را

Ба аввали дастбурд аз дасти барадӣ

به اوّل دستبرد از دست بردی

Кунунат ишва бо ман дар нагирад

کنونت عشوه با من در نگیرد

Ки бо гардон нишоед кард гардӣ

که با گردان نشاید کرد گُردی

Ҷалоли он бодаи кони бади меҳри паймӯд

جلال آن باده کآن بد مهر پیمود

Ба аввали софу охир буд дардӣ

به اوّل صاف و آخر بود دُردی