зи савдои гули сӯрии зи ишқ рӯй гулнорӣ

ز سودای گل سوری ز عشق روی گلناری

Ману булбул ба сар барадем умрӣ дар гирифторӣ

من و بلبل به سر بردیم عمری در گرفتاری

зи ҳиҷрони пеши чашми худ ҷаҳони торик май байнам

ز هجران پیش چشم خود جهان تاریک می بینم

намедонам ки рӯз равшанаст ин ё шаби торӣ ?

نمی دانم که روز روشن است این یا شب تاری؟

Шудӣ ғоиби дамӣ бо ман хаёлат хилватӣ дорад

شدی غایب دمی با من خیالت خلوتی دارد

Ки холӣ нест аз чашмами дамӣ дар хобу бедорӣ

که خالی نیست از چشمم دمی در خواب و بیداری

Дил аз дастами буруни барадӣ ва аз поем даровардӣ

دل از دستم برون بردی و از پایم درآوردی

Кунун дастам намегирӣ надонам то чаҳ сари дорӣ ?

کنون دستم نمی گیری ندانم تا چه سر داری؟

Аз он рӯи мардум аз чашм ту хоҳад васфи рухсорат

از آن رو مردم از چشم تو خواهد وصف رخسارت

Ки мардумро буд ойини парии хуоне ба беморӣ

که مردم را بود آیین پری خوانی به بیماری

Сабо ! ман рахт барбастам амонати ҷони ширин ро

صبا! من رخت بربستم امانت جان شیرین را

Ба дастат месипорам то ба дасти дӯсти сипорӣ

به دستت می سپارم تا به دست دوست سپاری

Маро магузор саргардон ва аз ман бармагардон сар

مرا مگذار سرگردان و از من برمگردان سر

Маро бингар бад-ӣн зорӣ макун оҳанги безорӣ

مرا بنگر بدین زاری مکن آهنگ بیزاری

Касеро каз ҳамаи олам умедӣ нест ҷуз бар ту

کسی را کز همه عالم امیدی نیست جز بر تو

Чунон умед медорам ки ноумед нагузорӣ

چنان امّید می دارم که ناامّید نگذاری

Чу зулфат сар бибозам то биёбам васли рухсорат

چو زلفت سر ببازم تا بیابم وصل رخسارت

Баронами кандарин савдо барорам сар ба айёрӣ

برآنم کاندرین سودا برآرم سر به عیّاری

Марои ёрии сет каз ёрон ба ёрӣ месетанд ҷон

مرا یاری ست کز یاران به یاری می ستاند جان

зи ёрон бо чунин ёрӣ киро ёро буд ёрӣ

ز یاران با چنین یاری که را یارا بود یاری

Ҷалол ! охир нагуфтам каз паии хубони Марви чандин

جلال! آخر نگفتم کز پی خوبان مرو چندین

Кунун хорӣ ки май бинӣ ба сад чандини сазоворӣ

کنون خواری که می بینی به صد چندین سزاواری