Субҳдам мегуфт нолони булбулӣ бар шохсорӣ :

صبحدم می گفت نالان بلبلی بر شاخساری:

Гул бихоҳад рафт то дигар ки бинад навбаҳорӣ

گل بخواهد رفت تا دیگر که بیند نوبهاری

Ҳар киро рӯзии сафойии рӯи намояд дар замона

هر که را روزی صفایی رو نماید در زمانه

Рӯзгораш тира гирданд ба андаки рӯзгорӣ

روزگارش تیره گرداند به اندک روزگاری

Лола ҳар сол аз чамани як бори раведи венаи аҷаби байн

لاله هر سال از چمن یک بار روید وین عجب بین

Каз сиришк дидаам ҳар дам бирӯяд лолаи зорӣ

کز سرشک دیده ام هر دم بروید لاله زاری

Шамъ бар болини ман то рӯз ҳар шаб зинда дорад

شمع بر بالین من تا روز هر شب زنده دارد

Бар ман дил хаста мегиряд зиҳии дилсӯзи ёрӣ

بر من دل خسته می گرید زهی دلسوز یاری

Бар ман он касро бисӯзад дил ки ҳамчун шамъ бошад

بر من آن کس را بسوزد دل که همچون شمع باشد

Шаби нишинии тани гудозии зарди рӯеи ашкборӣ

شب نشینی تن گدازی زرد رویی اشکباری

Носеҳам гуяд ба якбори ихтиёр аз даст магузор

ناصحم گوید به یکبار اختیار از دست مگذار

Ин насиҳати гӯ касеро кун ки дорад ихтиёрӣ

این نصیحت گو کسی را کن که دارد اختیاری

Шеваи тӯтии ҳаваси дони ошиқӣ аз булбул омӯз

شیوه طوطی هوس دان عاشقی از بلبل آموز

Кони яке бо шаҳд улфат дорад ин бо нӯки хорӣ

کآن یکی با شهد الفت دارد این با نوک خاری

Дар миёни баҳри меҳнати ғарқам аз шавқ майонаш

در میان بحر محنت غرقم از شوق میانش

Бо канори афтодамигар будӣ умеди канорӣ

با کنار افتادمی گر بودی امّید کناری

Солҳо бар хоки кӯяши зиндагонӣ сарф кардам

سالها بر خاک کویش زندگانی صرف کردم

Умр бигузашт ва азин дар барнаёмад ҳеҷ корӣ

عمر بگذشت و ازین در برنیامد هیچ کاری

эй ҷалол ! андари пай ҳар сахте осонӣ аст

ای جلال! اندر پی هر سختیی آسانی است

Ҳар баҳориро хазоне ҳар хазонеро баҳорӣ

هر بهاری را خزانی هر خزانی را بهاری