эй чашму даҳони ту ба ҳам хобу хаёлӣ

ای چشم و دهان تو به هم خواب و خیالی

Рӯй туу абрӯии ту бадарӣу ҳилолӣ

روی تو و ابروی تو بدری و هلالی

Он зулфи ту бар рӯй ту девии сети призод

آن زلف تو بر روی تو دیوی ست پریزاد

ё не ки ба ҳам бар шудаи нурӣу зилолӣ

یا نی که به هم بر شده نوری و ظلالی

То сӯхтагон нола бароранд чу булбул

تا سوختگان ناله برآرند چو بلبل

Як раҳ бинмо ҳамчуи гул аз пардаи ҷамолӣ

یک ره بنما همچو گل از پرده جمالی

Даии боди сабои ҳоли сари зулф ту ме гуфт

دی باد صبا حال سر زلف تو می گفت

Бечора дил афтод аз он ҳол ба ҳоле

بیچاره دل افتاد از آن حال به حالی

эй бод ! бигӯ ҳоли ман хаста бар дӯст

ای باد! بگو حال من خسته بر دوست

Гар зон ки туро ҳаст дарин пардаи маҷолӣ

گر زان که ترا هست درین پرده مجالی

Кони ошиқи длсўхтаҳ дар ҳиҷри ту бгдохт

کان عاشق دلسوخته در هجر تو بگداخت

Дар ваии бнмондаҳи сети асари ҷуз ки хаёлӣ

در وی بنمانده ست اثر جز که خیالی

То худ чаҳ балои хости зи болои ту гӯйӣ

تا خود چه بلا خواست ز بالای تو گویی

Бар оламёни рои худованди таъолӣ

بر عالمیان رای خداوند تعالی

эй ма ! бинмо чеҳра ки рӯзам ба шаб омад

ای مه! بنما چهره که روزم به شب آمد

Кони рӯз ки бе ту гузарад ҳаст чу солӣ

کآن روز که بی تو گذرد هست چو سالی

Шуд нест ба якбори ҷалол аз худ агар буд

شد نیست به یکبار جلال از خود اگر بود

Бар хотират аз ҳастӣ ӯ гирди малолӣ

بر خاطرت از هستی او گرد ملالی

Умраш ба завол ояд ва ҳаргиз напазирад

عمرش به زوال آید و هرگز نپذیرد

Дар хотир ӯ оташи ишқи ту заволӣ

در خاطر او آتش عشق تو زوالی