Биовар соқио ! дар даҳ ман дили хастаро ҷомӣ

بیاور ساقیا! در دِه من دل خسته را جامی

Ки ман худро намедонам зи неку бади саранҷомӣ

که من خود را نمی دانم ز نیک و بد سرانجامی

Ба умеди висолаши домани умрам ба нокомӣ

به امّید وصالش دامن عمرم به ناکامی

Бирафт аз даст ва дар дастам наомад домани комӣ

برفت از دست و در دستم نیامد دامن کامی

Ман аввал булбулӣ будам миёни булбулон гуё

من اوّل بلبلی بودم میان بلبلان گویا

Кунун ҳастам ба танҳои асири афтода дар домӣ

کنون هستم به تنهایی اسیر افتاده در دامی

Длоромм агар бинӣ намонад дар дили оромат

دلارامم اگر بینی نماند در دل آرامت

Ки дорад дар ҳамаи олами бад-ӣни хӯбии длоромӣ

که دارد در همه عالم بدین خوبی دلارامی

Бар он боми он ки ман дидам гули хандон ҳаме монад

بر آن بام آن که من دیدم گل خندان همی ماند

Аҷаб дорам агар раведи гулӣ бар гӯша бомай

عجب دارم اگر روید گلی بر گوشه بامی

Маҷолӣ нест касро эй дариғо дар шабистонаш

مجالی نیست کس را ای دریغا در شبستانش

Вагарна мефиристодам ба дасти боди пайғомӣ

وگرنه می فرستادم به دست باد پیغامی

Балои ошиқӣ бурдан набошад кор ҳар мардӣ

بلای عاشقی بردن نباشد کار هر مردی

Дар оташи зиндагӣ кардан набошад кор ҳар хомӣ

در آتش زندگی کردن نباشد کار هر خامی

Агар дар сар надорам ман хаёл рӯйу мӯят ро

اگر در سر ندارم من خیال روی و مویت را

Чаҳ меҷӯям зи кӯии ту ба ҳар субҳӣ ва ҳар шомӣ

چه می جویم ز کوی تو به هر صبحی و هر شامی

Ҷлоло ҷом мебурдору ному нанги як сӯ на

جلالا جام می بردار و نام و ننگ یک سو نه

Ки тарки ном агаргирӣ барорӣ дар ҷаҳони номӣ

که ترک نام اگر گیری برآری در جهان نامی