Ҷаҳони перро нав шуд ҷавонӣ
جهان پیر را نو شد جوانی
Манеҳ соғари зи даст ар май туоне
منه ساغر ز دست ار می توانی
Кунун ҳар рӯз бустон мекунад арз
کنون هر روز بستان می کند عرض
Ба рӯй дӯстони ганҷ наоне
به روی دوستان گنج نهانی
Шақоӣқ аз сиёҳӣ ме дурахшад
شقایق از سیاهی می درخشد
Чу аз абри сияҳи барқи ямонӣ
چو از ابر سیه برق یمانی
Ту аз даврони гули дастури худ соз
تو از دوران گل دستور خود ساز
Ки бунёдӣ надорад зиндагонӣ
که بنیادی ندارد زندگانی
Муродӣ аз баҳор умр баргир
مرادی از بهار عمر برگیر
Ки ногуҳ дар расад бод хазоне
که ناگه در رسد باد خزانی
Намонад он рӯз ва он давлат ки бо ёр
نماند آن روز و آن دولت که با یار
Ҳаме кардем айши ройгонӣ
همی کردیم عیش رایگانی
Ба васл рӯй якдигари шабу рӯз
به وصل روی یکدیگر شب و روز
Ммтъ гашта аз умру ҷавонӣ
ممتّع گشته از عمر و جوانی
Маро аз ёри даври афканди айём
مرا از یار دور افکند ایّام
Чаҳ чора бо қазои осмонӣ
چه چاره با قضای آسمانی
Ҷалол ! аҳволи кас дар ҳеҷ ҳоле
جلال! احوال کس در هیچ حالی
Ба як ҳолат намонад ҷовдонӣ
به یک حالت نماند جاودانی