эй ба бозори ғами ишқи ту сад ҷон ба ҷӯй

ای به بازار غم عشق تو صد جان به جوی

Худ туро нест ғами ҳоли асирон ба ҷӯй

خود ترا نیست غم حال اسیران به جوی

То ки даллоли ғамати ҳалқа ҷонбозон дид

تا که دلاّل غمت حلقه جانبازان دید

намезанад наърау фарёд ки сад ҷон ба ҷӯй

می زند نعره و فریاد که صد جان به جوی

Гар кунад доси фано хирман ҳастӣ ҷӯҷу

گر کند داس فنا خرمن هستی جوجو

Бар ман бе хабари волаи ҳайрон ба ҷӯй

بر من بی خبر واله حیران به جوی

Кори олами ҳамагар бесар ва сомон гардад

کار عالم همه گر بی سر و سامان گردد

Бар ман сӯхта бе сарви сомон ба ҷӯй

بر من سوخته بی سرو سامان به جوی

Ҷоми ҷамшед ба ман даҳ ки наярзад бар ман

جام جمشید به من ده که نیرزد برِ من

Ганҷи қорун ба ду ҷӯи малики сулаймон ба ҷӯй

گنج قارون به دو جو مُلک سلیمان به جوی

Пеши мо ҷузи сухани бода ва паймона магӯӣ

پیش ما جز سخن باده و پیمانه مگوی

Ки наярзад ҳамаи олам бар риндон ба ҷӯй

که نیرزد همه عالم بر رندان به جوی

эй фалак ! гармии бозор ба як нон чаҳ кунӣ ?

ای فلک! گرمی بازار به یک نان چه کنی؟

Ҳаст дар малики дили мо сад азин нон ба ҷӯй

هست در ملک دل ما صد ازین نان به جوی

Гар тавон дид ба бозори қиёмати рухи дӯст

گر توان دید به بازار قیامت رخ دوست

Ҳеҷ ошиқ нахирад равзаи ризвон ба ҷӯй

هیچ عاشق نخرد روضه رضوان به جوی

Ҷон бидодем зи ишқ ва бар ҷонон ҳеҷ аст

جان بدادیم ز عشق و برِ جانان هیچ است

Сӯхт дар дарди ҷалол ва бар дармон ба ҷӯй

سوخت در درد جلال و بر درمان به جوی