Хуши он замон ки чу бахт аз дирами фарози ое

خوش آن زمان که چو بخت از درم فراز آیی

Ғамами зи дили бабрӣ чун ҷамол бинмое

غمم ز دل ببری چون جمال بنمایی

Раҳе ки бар дили ман ғам гушӯд барбандӣ

رهی که بر دل من غم گشود بربندی

Дарӣ ки бар рухи ман бахт баста бигушое

دری که بر رخ من بخت بسته بگشایی

Марои ту бахти баландӣ аз он зи ман даврӣ

مرا تو بخت بلندی از آن ز من دوری

Марои ту умри азизӣ аз он наме пое

مرا تو عمر عزیزی از آن نمی پایی

Ниҳодаам тани худро ба хастагии ҳамаи умр

نهاده ام تن خود را به خستگی همه عمر

Дар ин умед ки рӯзӣ ба пурсишами ое

در این امید که روزی به پرسشم آیی

Биё ки як нафас аз умр беш боқӣ нест

بیا که یک نفس از عمر بیش باقی نیست

Агар ту ранҷаи шӯии умр ман бифзое

اگر تو رنجه شوی عمر من بیفزایی

Вале ту шоҳи ҷаҳонӣ ва мо гадоӣ дарат

ولی تو شاه جهانی و ما گدای درت

Куҷо ба ҳоли гадо илтифот фармое

کجا به حال گدا التفات فرمایی

Ту ишвае бидиҳии ҷони зи халқи бастоне

تو عشوه ای بدهی جان ز خلق بستانی

Киришма Эй бикунӣ дили зи халқи брбоиӣ

کرشمه ای بکنی دل ز خلق بربایی

Ба маҷмаъӣ ки ту бошӣ ба шамъ ҳоҷат нест

به مجمعی که تو باشی به شمع حاجت نیست

зи нури зи талъати хеши анҷумани бёроиӣ

ز نور ز طلعت خویش انجمن بیارایی

Ба ҷузи шамоили девонагони зи мо матлаб

به جز شمایل دیوانگان ز ما مطلب

Хирад чаҳ кор кунад дар димоғи савдое ?

خرد چه کار کند در دماغ سودایی؟

Мабод ҳеҷ касе чун ҷалол дар олам

مباد هیچ کسی چون جلال در عالم

Асири ишқу ғарибӣу дарди танҳоӣ

اسیر عشق و غریبی و درد تنهایی