« иълми аллоҳ » ки маро аз ту шикебе нест

«یعلم اللّه» که مرا از تو شکیبایی نیست

Тоқати рӯзи фироқу шаб танҳоӣ нест

طاقت روز فراق و شب تنهایی نیست

Дайну дунё чаҳ буд васл ту хоҳам ки маро

دین و دنیا چه بود وصل تو خواهم که مرا

Ҳеҷ комӣ дигар аз динӣ ва дунёе нест

هیچ کامی دگر از دینی و دنیایی نیست

Ногҳт дар гузар халқ бигирам рӯзӣ

ناگهت در گذر خلق بگیرم روزی

Ташнау оби равони ҷой шикебе нест

تشنه و آب روان جای شکیبایی نیست

Ошиқонро ки сари кӯии маломат ҷой аст

عاشقان را که سر کوی ملامت جای است

Ғами бадномӣу андеша расвоӣ нест

غم بدنامی و اندیشه رسوایی نیست

Халқ гӯйанд ки зеботар аз ин ёрии гир

خلق گویند که زیباتر از این یاری گیر

Дар ҷаҳони гаштам ва мисли ту ба зебоӣ нест

در جهان گشتم و مثل تو به زیبایی نیست

На ман сӯхтаи савдои тўмии варзаму бас

نه من سوخته سودای تومی ورزم و بس

Ҳеҷ сар нест ки дар ишқи ту савдое нест

هیچ سر نیست که در عشق تو سودایی نیست

Хӯнам аз дидаи бполўд ва кунун дар тани ман

خونم از دیده بپالود و کنون در تن من

Он қадри хӯн ки бидон даст бёлоиӣ нест

آنقدر خون که بدان دست بیالایی نیست

Доштами як дилу барадӣ дигарат чист мурод

داشتم یک دل و بردی دگرت چیست مراد

Ҳар замонами дилӣ аз нав ки ту брбоиӣ нест

هر زمانم دلی از نو که تو بربایی نیست

Сухани ишқ чаҳ гӯйӣ бар ноаҳли ҷалол

سخن عشق چه گویی بر نااهل جلال

Чаҳ кашии серума дар он дида ки бенаӣ нест

چه کشی سرمه در آن دیده که بینایی نیست