Дил аз ҳавои ту душвор бар тавонам дошт

دل از هوای تو دشوار بر توانم داشت

Чигуна хотири азин кор бар тавонам дошт

چگونه خاطر ازین کار بر توانم داشت

На ончунон зи шароби шабонаи сармастам

نه آنچنان ز شراب شبانه سرمستم

Ки роҳи кулбаи хумор бар тавонам дошт

که راه کلبه خمّار بر توانم داشت

Бад-ӣни сифат ки марои дида дар ту ҳайрон аст

بدین صفت که مرا دیده در تو حیران است

Қадами зи пеши ту душвор бар тавонам дошт

قدم ز پیش تو دشوار بر توانم داشت

Марои тании сет чу коҳӣу бори ғам чун кӯҳ

مرا تنی ست چو کاهی و بار غم چون کوه

Гумон мабар ки ман ин бор бар тавонам дошт

گمان مبر که من این بار بر توانم داشت

зи ҷони ман рамақӣ то ба ҷост ме кӯшам

ز جان من رمقی تا به جاست می کوشم

Магари зи роҳи худ ин хор бар тавонам дошт

مگر ز راه خود این خار بر توانم داشت

Сиришки ман на чунонаст костини як дам

سرشک من نه چنان است کآستین یک دم

зи пеши дидаи хўнбор бар тавонам дошт

ز پیش دیده خونبار بر توانم داشت

Азин ҳавас ки маро дар сараст занн мабаред

ازین هوس که مرا در سر است ظن مبرید

Ки ман сар аз қадами ёр бар тавонам дошт

که من سر از قدم یار بر توانم داشت

Ба тарки дайни бикунам чун ҷалол агар рӯзӣ

به ترک دین بکنم چون جلال اگر روزی

зи чини зулфи ту зуннор бар тавонам дошт

ز چین زلف تو زنّار بر توانم داشت