Дӯш дар савдоӣ ӯ бар ман ба бедории гузашт

دوش در سودای او بر من به بیداری گذشت

Рӯзи равшани гашт ва бар ман чун шаби тории гузашт

روز روشن گشت و بر من چون شب تاری گذشت

Аз ҳисоби зиндагонӣ кӣ баради умрӣ ки он

از حساب زندگانی کی برد عمری که آن

Гоҳ дар ҷон кандан ва гоҳе ба бемории гузашт

گاه در جان کندن و گاهی به بیماری گذشت

Бар рух чун заъфаронами ашк гулнорӣ чакад

بر رخ چون زعفرانم اشک گلناری چکد

Дар дилам ҳар гуҳ ки он рухсори гулнории гузашт

در دلم هر گه که آن رخسار گلناری گذشت

Ишқи шӯр оғоз карду ақлро тамкин намонад

عشق شور آغاز کرد و عقل را تمکین نماند

Рӯзгор мастӣ омад даври ҳушёрии гузашт

روزگار مستی آمد دور هشیاری گذشت

Бод фирдавсаст ё буии хами гесуии дӯст

باد فردوس است یا بوی خم گیسوی دوست

ё барин дар корвони машки тотории гузашт

یا برین در کاروان مشک تاتاری گذشت

Гар бинолад ҳамчуи булбул дар қафас айбаш макун

گر بنالد همچو بلبل در قفس عیبش مکن

Ошиқ бедил ки умраш дар гирифтории гузашт

عاشق بی دل که عمرش در گرفتاری گذشت

Умри ширинро ба талхии бгзронидии ҷалол

عمر شیرین را به تلخی بگذرانیدی جلال

эй дариғо ! аҳди осонӣ ба душвории гузашт

ای دریغا! عهد آسانی به دشواری گذشت