Ҷони мо даврии зи хоки кӯии ҷонони брнтоФт

جان ما دوری ز خاک کوی جانان برنتافت

Кӯии ҷонон аз латофати заҳмати ҷон бар натофт

کوی جانان از لطافت زحمت جان بر نتافت

Шуъла Эй зад шамъи рӯйиш ҳар ду олам маҳв шуд

شعله ای زد شمع رویش هر دو عالم محو شد

Зарра бе тоби тоби меҳри тобони брнтоФт

ذره بی تاب تاب مهر تابان برنتافت

Гуфтамаш ҷонаст он лаби гашт чун аз нозукӣ

گفتمش جان است آن لب گشت چون از نازکی

Ин сухани лаъли лаби ҷони бахши ҷонон бар натофт

این سخن لعل لب جان بخش جانان بر نتافت

Тири борони бало буду дили андари роҳ ӯ

تیر باران بلا بود و دل اندر راه او

Пушт бар ҷон кард ва рӯй аз тирборони брнтоФт

پشت بر جان کرد و روی از تیرباران برنتافت

Қолаби хокӣ ман шуд ғарқа дар ғарқоби ашк

قالب خاکی من شد غرقه در غرقاب اشک

Каз танур синаам зин беш тӯфон бар натофт

کز تنور سینه ام زین بیش طوفان بر نتافت

Худ чигуна бар тавонад тофт хӯни олимӣ

خود چگونه بر تواند تافت خون عالمی

Гарданӣ каз нозукии бори гиребон бар натофт

گردنی کز نازکی بار گریبان بر نتافت

Пой ӯ бар дида молидаам шуд аз мижгон ба ранҷ

پای او بر دیده مالیدم شد از مژگان به رنج

Барги гули сари тезии хори муғелон бар натофт

برگ گل سر تیزی خار مغیلان بر نتافت

Ҳар ки дар ин парда муҳаррам шуд зи худ бегонаи гашт

هر که در این پرده محرم شد ز خود بیگانه گشت

Ҳар ки бо ин дард улфат ёфт дармон бар натофт

هر که با این درد الفت یافت درمان بر نتافت

Шуълаи дил сар баровард аз гиребони ҷалол

شعله دل سر برآورد از گریبان جلال

Зон ки оташ беш азин дар зери домон бар натофт

زان که آتش بیش ازین در زیر دامان بر نتافت