Он сарви гули андом ки дар зер қабо рафт

آن سرو گل اندام که در زیر قبا رفت

Бомоши итобӣ сет надонам чаҳ хато рафт

باماش عتابی ست ندانم چه خطا رفت

Оҳ аз ман бедил ки дили сӯхтаи ман

آه از من بیدل که دل سوخته من

Умрии сет ки гуми гашт ва надонам ки куҷо рафт

عمری ست که گم گشت و ندانم که کجا رفت

Бар бод шуд он ҷони ҳавоӣ ки маро буд

بر باد شد آن جان هوایی که مرا بود

Аз бод ҳаво омад ва бар бод ҳаво рафт

از باد هوا آمد و بر باد هوا رفت

Оварад саломӣу зи мо баради паёмӣ

آورد سلامی و ز ما برد پیامی

Шомӣ ки шимол омаду субҳӣ ки сабо рафт

شامی که شمال آمد و صبحی که صبا رفت

Ҳар тир ки дар ҷаъбаи мо буд фикандем

هر تیر که در جعبه ما بود فکندیم

Лекин чаҳ тавон кард ки маҷмӯ хато рафт

لیکن چه توان کرد که مجموع خطا رفت

эй шамъ ! биё то ман ва ту зори бгриим

ای شمع! بیا تا من و تو زار بگرییم

Каз оташи дили дӯш чаҳҳо бар сар мо рафт

کز آتش دل دوش چه ها بر سر ما رفت

Дирузи табибам чу ба болин ман омад

دیروز طبیبم چو به بالین من آمد

Бигирист ки ин сӯхтаи кораши з даво рафт

بگریست که این سوخته کارش ز دوا رفت

Хӯни ҷигари сӯхтау оҳи дили сардам

خون جگر سوخته و آه دل سردم

Ин то ба смк бар шуд ва он то ба само рафт

این تا به سمک بر شد و آن تا به سما رفت

Дил дар шикани ҳалқаи зулфи ту ватани сохт

دل در شکن حلقه زلف تو وطن ساخت

Бечора надонист ки дар дом бало рафт

بیچاره ندانست که در دام بلا رفت

Аз ҷаври рақибони з дарат давр нигарадам

از جور رقیبان ز درت دور نگردم

То халқи нгўинд ки аз даст ҷафо рафт

تا خلق نگویند که از دست جفا رفت

Онон ки ҳадис аз лаб ширин нашуниданд

آنان که حدیث از لب شیرین نشنیدند

Фарҳод чаҳ донанд ки бар кӯҳ чаро рафт

فرهاد چه دانند که بر کوه چرا رفت

Ҷон дорам ва аз боди насими ту харидам

جان دارم و از باد نسیم تو خریدم

Ҷон гарчи шуд аз дасти валикин ба баҳо рафт

جان گرچه شد از دست ولیکن به بها رفت

Танҳо на ҷалол аз ғами савдои ту сари бохт

تنها نه جلال از غم سودای تو سر باخت

Баси сар , ки зи савдои ту бар хок фано рафт

بس سر، که ز سودای تو بر خاک فنا رفت