Шавқи туами боз гиребон гирифт

شوق توام باز گریبان گرفت

Ашк давон омад ва домон гирифт

اشک دوان آمد و دامان گرفت

Саҳл буд тарки ду олам , вале

سهل بود ترک دو عالم، ولی

Тарки руху зулф ту натавон гирифт

ترک رخ و زلف تو نتوان گرفت

Ҷони манӣ , бе ту нафас чун занам

جان منی، بی تو نفس چون زنم

Зон ки маро бе ту дил аз ҷон гирифт

زان که مرا بی تو دل از جان گرفت

Ҳар ки чунин фурсатӣ аз даст дод

هر که چنین فرصتی از دست داد

Бас ки сарангушт ба дандон гирифт

بس که سرانگشت به دندان گرفت

Ориз ӯ то ба дароварди хат

عارض او تا به درآورد خط

Хурдаи басӣ бар ма тобон гирифт

خرده بسی بر مه تابان گرفت

Холи ту бар лаъли лабат даст ёфт

خال تو بر لعل لبت دست یافت

Мӯрчае малик сулаймон гирифт

مورچه ای ملک سلیمان گرفت

Дили талаби каъба рӯй ту кард

دل طلب کعبه روی تو کرد

Ҳалқаи он зулф парешон гирифт

حلقه آن زلف پریشان گرفت

Мо ва майу тарафи гулистон ки боз

ما و می و طرف گلستان که باز

Боди сабои роҳ гулистон гирифт

باد صبا راه گلستان گرفت

Бе маи рухсору шаби зулфи ту

بی مه رخسار و شب زلف تو

Хотирам аз шамъ ва шабистон гирифт

خاطرم از شمع و شبستان گرفت

Ҷони ҷалол аз ҳама олам бараст

جان جلال از همه عالم بِرست

Вази ду ҷаҳони доман ҷонон гирифт

وز دو جهان دامن جانان گرفت