Чун маро бар рухи хубат назар афтод

چون مرا بر رخ خوبت نظر افتاد

Оташи ишқи туам дар ҷигар афтод

آتش عشق توام در جگر افتاد

Пой чун дар раҳи ишқи ту ниҳодам

پای چون در ره عشق تو نهادم

Дар сари ман ҳаваси тарк сар афтод

در سرِ من هوس ترک سر افتاد

Ҷони зи ман хостае бар ту фишонам

جان ز من خواسته ای بر تو فشانم

Чун турои чашм бар ин мухтасар афтод

چون ترا چشم بر این مختصر افتاد

Бар рухами дида ҳар он қатра ки борид

بر رخم دیده هر آن قطره که بارید

Гавҳарӣ буд ки бар рӯй зар афтод

گوهری بود که بر روی زر افتاد

Пеши азин расми ту дилҷӯеи мо буд

پیش ازین رسم تو دلجویی ما بود

Худ чаҳ афтод ки ин расм бар афтод

خود چه افتاد که این رسم بر افتاد

Чун гуҳари рустаи дандон ту дидам

چون گهر رسته دندان تو دیدم

Гавҳари ашки худам аз назар афтод

گوهر اشک خودم از نظر افتاد

Дар чамани сарв чу болой туро дид

در چمن سرو چو بالای ترا دید

Шуд саросема ва аз пои дарафтод

شد سراسیمه و از پای درافتاد

Омад аз толеъи худ неки ғарибам

آمد از طالع خود نیک غریبم

Ки туро назд ғарибон гузар афтод

که ترا نزد غریبان گذر افتاد

Чун ҷалол аз азал омад ба ҷаҳони маст

چون جلال از ازل آمد به جهان مست

Лоҷарам то ба абад бехабар афтод

لاجرم تا به ابد بی خبر افتاد