Дил нест ки дар кӯии ту дар хок нагардад

دل نیست که در کوی تو در خاک نگردد

Ҷон нест ки аз дасти ғамат чок нагардад

جان نیست که از دست غمت چاک نگردد

зи ойӣнаи рухсор ба як сўФкни он зулф

ز آیینه رخسار به یک سوفکن آن زلف

Нурии надиҳади оина то пок нагардад

نوری ندهد آینه تا پاک نگردد

Аз ҷон наравад нақши ту то чарх нашавед

از جان نرود نقش تو تا چرخ نشوید

Ваз сар наравад меҳри ту то хок нагардад

وز سر نرود مهر تو تا خاک نگردد

То гардиши афлок буд меҳри ту варзам

تا گردش افلاک بود مهر تو ورزم

Ореи магари он рӯз ки афлок нагардад

آری مگر آن روز که افلاک نگردد

Дар дидаи наёбади дилу ҷони ман агарчӣ

در دیده نیابد دل و جان من اگرچه

Дар баҳр маҳоласт ки хошок нагардад

در بحر محال است که خاشاک نگردد

Хоҳад ки Аннан аз дили халқӣ бар бояд

خواهد که عنان از دل خلقی بر باید

Бояд ки чунин баста фитрок нагардад

باید که چنین بسته فتراک نگردد

Аз гавҳари ишқи онкӣ хабардор набошад

از گوهر عشق آنکه خبردار نباشد

Пиромни он баҳр хатарнок нагардад

پیرامن آن بحر خطرناک نگردد

Номӯси ҷалол ар баравад бок набошад

ناموس جلال ار برود باک نباشد

Номӣ накунад ринд чу бебок нагардад

نامی نکند رند چو بی باک نگردد