Он чаҳ машкаст ки дар турра парчин дорад

آن چه مشک است که در طرّه پرچین دارد

Ваон чаҳ ҳасанаст ки дар турра мишкӣн дорад

وان چه حسن است که در طرّه مشکین دارد

Ҳамчуи хуршеди з давраш натавон дид аз онк

همچو خورشید ز دورش نتوان دید از آنک

Ки чу хуршед ба танҳо шудан ойин дорад

که چو خورشید به تنها شدن آیین دارد

Гарна ӯро ҳаваси қасди ман мискин аст

گرنه او را هوس قصد من مسکین است

Сар чаро бо ман дили сӯхта сангин дорад

سر چرا با من دل سوخته سنگین دارد

Чун ба болин ман ояд ҳама олам гӯйанд

چون به بالین من آید همه عالم گویند

Кин гадои байн ки чунон шамъ ба болин дорад

کاین گدا بین که چنان شمع به بالین دارد

Офтоб аз кафи пояти ҳамаи ҷо серума кашид

آفتاب از کف پایت همه جا سرمه کشید

Зон сабаби нури ту дар чашми ҷаҳон байн дорад

زان سبب نور تو در چشم جهان بین دارد

Бугзарад бар ман ва раҳмат накунад бар ҳолам

بگذرد بر من و رحمت نکند بر حالم

Ҳама донанд ки қасди ман мискин дорад

همه دانند که قصد من مسکین دارد

То ба охири нафас аз дил наравад нақши рахт

تا به آخر نفس از دل نرود نقش رخت

Зон ки доғи назари давр нахустин дорад

زان که داغ نظر دور نخستین دارد

Олимӣ шуд ҳамаи шӯрида ӯ чун Фарҳод

عالمی شد همه شوریده او چون فرهاد

То чаҳ шӯраст ки дар шукр ширин дорад

تا چه شور است که در شکر شیرین دارد

Бо дилу дайн ба сари кӯй бало рафт ҷалол

با دل و دین به سر کوی بلا رفت جلال

Венаи замон дар ғам ӯ на дил ва на дайн дорад

وین زمان در غم او نه دل و نه دین دارد