Маро чу ту рух боз кунӣ тоб набошад

مه را چو تو رخ باز کنی تاب نباشد

Чун рӯз шавад равнақ маҳтоб набошад

چون روز شود رونق مهتاب نباشد

Аз тишнагии лаъли ту дар кӯй ту меРом

از تشنگی لعل تو در کوی تو میرم

Бо хок бисозем агар об набошад

با خاک بسازیم اگر آب نباشد

То бар накунад наргиси масти ту сар аз хоб

تا بر نکند نرگس مست تو سر از خواب

Шак нест ки дар дидаи мо хоб набошад

شک نیست که در دیده ما خواب نباشد

Онро чаҳ хабар бошад аз аҳволи дили мо

آن را چه خبر باشد از احوال دل ما

Каз хӯни ҷигари ғарқа ғарқоб набошад

کز خون جگر غرقه غرقاب نباشد

Ҷуз рӯй тугар каъба набошад аҷабӣ нест

جز روی تو گر کعبه نباشد عجبی نیست

Онро ки ҷузи абрӯии ту миҳроб набошад

آن را که جز ابروی تو محراب نباشد

Ишқӣ ки ҳақиқӣ набӯд завқ набахшад

عشقی که حقیقی نبود ذوق نبخشد

Мастӣ накунад бода агар ноб набошад

مستی نکند باده اگر ناب نباشد

Моу ғаму сахтӣ ва дар дӯст ки набӯд

ما و غم و سختی و در دوست که نبود

Аз бобати мо ҳарчӣ азин боб набошад

از بابت ما هرچه ازین باب نباشد

Гар ашк маро нест сукӯн , турфа мадоред

گر اشک مرا نیست سکون، طرفه مدارید

Кин хосияти андари тан симоб набошад

کاین خاصیت اندر تن سیماب نباشد

Шодии ҷалол ар чаҳ буд бе майу маъшӯқ

شادی جلال ار چه بود بی می و معشوق

Ъушрат натавон кард чу асбоб набошад

عشرت نتوان کرد چو اسباب نباشد