Ҳар киро дилдор бояд , дард бедармон кашад

هر که را دلدار باید، درد بی درمان کشد

Давлати васл онкӣ хоҳад , меҳнат ҳиҷрон кашад

دولت وصل آنکه خواهد، محنت هجران کشد

Дили нгўиндш ки даравӣ нест меҳри дилбарӣ

دل نگویندش که دروی نیست مهر دلبری

Ҷони нгўиндш ки на бори ғам ҷонон кашад

جان نگویندش که نه بار غم جانان کشد

Гуфтам аз зулфати марои ҳосили парешонеи сет , гуфт :

گفتم از زلفت مرا حاصل پریشانی ست، گفت:

Ҳар киро товус бояд ранҷ ҳндстон кашад

هر که را طاووس باید رنج هندستان کشد

Бишиканади сад қалби тири ғамзааш дар як назар

بشکند صد قلب تیر غمزه اش در یک نظر

Онкии пайвастаи камони абрувон зон сон кашад

آنکه پیوسته کمان ابروان زان سان کشد

эй ки дандони туро зон гавҳари покиза аш

ای که دندان ترا زان گوهر پاکیزه اش

Ғошия бар дӯшу гавҳар аз бен дандон кашад

غاشیه بر دوش و گوهر از بن دندان کشد

Бо рахтгар дар назар ояд ҷамоли дайгарӣ

با رخت گر در نظر آید جمال دیگری

Бо ҷамолат кӣ касеро дили сӯй бустон кашад

با جمالت کی کسی را دل سوی بستان کشد

зи остини аҳд агар дасти вафо берун кунӣ

ز آستین عهد اگر دست وفا بیرون کنی

Бахти хоби олӯдаи пой аз хоб дар домон кашад

بخت خواب آلوده پای از خواب در دامان کشد

Нури имон рӯй тесту зулфи коФркиши ту

نور ایمان روی تست و زلف کافرکیش تو

Зон ҳамеи тарсам ки хат бар сафҳа имон кашад

زان همی ترسم که خط بر صفحه ایمان کشد

Аз сари зулфи ту чун тарки хатои ҳиндӯии чин

از سر زلف تو چون ترک خطا هندوی چین

Ҳар нафаси гӯии дилии андари хам чавгон кашад

هر نفس گوی دلی اندر خم چوگان کشد

Саркашӣ аз ҳад мабар бо онкигар дасташ расад

سرکشی از حد مبر با آنکه گر دستش رسد

Хоки поятро ба ҷои серума дар чашмон кашад

خاک پایت را به جای سرمه در چشمان کشد

Бо дил бе тоқати пурғуссаи ғамгини ҷалол

با دل بی طاقت پرغصّه غمگین جلال

Анда ишқат хӯрд ё меҳнат даврон кашад

انده عشقت خورد یا محنت دوران کشد