Гадои кӯии ту аз подшо наяндешад

گدای کوی تو از پادشا نیندیشد

Ки подшоҳи зи ҳол гадо наяндешад

که پادشاه ز حال گدا نیندیشد

Маро ки ошиқам аз тарки сар чаҳ андеша

مرا که عاشقم از ترک سر چه اندیشه

Асири ишқи зи тир қазо наяндешад

اسیر عشق ز تیر قضا نیندیشد

Касе кунад ба маломати ҷазоӣ бе хабарон

کسی کند به ملامت جزای بی خبران

Ки аз маломати рӯз ҷазо наяндешад

که از ملامت روز جزا نیندیشد

Ба худ фурӯи рӯм аз фикри зулфи ту ҳар шаб

به خود فرو روم از فکر زلف تو هر شب

Ки ҳеҷ кас набӯд каз бало наяндешад

که هیچ کس نبود کز بلا نیندیشد

Чаҳ боки чашми туро гар бирехт хӯни дилам

چه باک چشم ترا گر بریخت خون دلم

Ки масти арбадаи ҷӯ аз хато наяндешад

که مست عربده جو از خطا نیندیشد

Заруратаст бар он кас ки ишқ ме бозад

ضرورت است بر آن کس که عشق می بازد

Ки аз таҳаммули бор ҷафо наяндешад

که از تحمّل بار جفا نیندیشد

Касе ки рӯй ту бинад дуо кунад зеро

کسی که روی تو بیند دعا کند زیرا

Ки пеши қибла касе ҷуз дуо наяндешад

که پیش قبله کسی جز دعا نیندیشد

Басони ғамза ту нест золимии дигар

بسان غمزه تو نیست ظالمی دیگر

Ки хӯн халқ хӯрд ва аз худо наяндешад

که خون خلق خورد و از خدا نیندیشد

Ҷалолро ҳамаи андеша аз бидонадяш аст

جلال را همه اندیشه از بداندیش است

Ту чора аиш биандеш то наяндешад

تو چاره ایش بیندیش تا نیندیشد