эй зи вуҷӯди ту корҳо чу нигорам

ای ز وجود تو کارها چو نگارم

Вай шуда аз ҷӯади ту чўзри ҳамаи корам

وی شده از جود تو چوزر همه کارم

Ҷавдати з андоза рафт бо ки бигӯям

جودت ز اندازه رفت با که بگویم

Неъматати аи зҳди гузашт бо ки шуморам

نعمتت ا زحد گذشت با که شمارم

Гарчи зи абноӣ даҳр ҳаст шикоят

گرچه ز ابنای دهر هست شکایت

Ҳаст зи ту шукри сад ҳазор ҳазорам

هست ز تو شکر صد هزار هزارم

наменарасм дар саноу шукри ту ҳаргиз

می نرسم در ثنا و شکر تو هرگز

Врчаҳи ман андари сухани азими саворам

ورچه من اندر سخن عظیم سوارم

Гар буд аз рӯзгори муҳлатами охир

گر بود از روزگار مهلتم آخر

Баъзе азин шукри неъмати ту гузорам

بعضی ازین شکر نعمت تو گذارم

Ҳрзи ту бар қурс офтоб нивисам

حرز تو بر قرص آفتاب نویسم

Номи ту бар рӯй рӯзгор нигорам

نام تو بر روی روزگار نگارم

То нафасӣ монад ин нафаси здлу ҷон

تا نفسی ماند این نفس زدل و جان

Хизмати даргоҳи ту фурӯ нагузорам

خدمت درگاه تو فرو نگذارم

То ки зем бандагӣ кунам чу бимирам

تا که زیم بندگی کنم چو بمیرم

Меҳри турои сари бмҳр боз сипорам

مهر ترا سر بمهر باز سپارم

Ман кӣми охир дирам харида ҷавдат

من کیم آخر درم خریده جودت

Дода баҳои бахшиши ту чандини боРом

داده بها بخشش تو چندین بارم

Гар ки бронгшти гирам ончӣ бидодӣ

گر که برانگشت گیرم آنچه بدادی

Оҷиз гардад ҳамеи ямину ясорам

عاجز گردد همی یمین و یسارم

Аз ту чу каъба дар атлас аст сароем

از تو چو کعبه در اطلس است سرایم

Вази ту чу маъдани пар аз зараст канорам

وز تو چو معدن پر از زرست کنارم

То ки маро ҳаст сӯии даргаи ту роҳ

تا که مرا هست سوی درگه تو راه

Аз дгарони ҳеҷ умед ва бим надорам

از دگران هیچ امید و بیم ندارم

Дода худгар сипеҳр боз сетанд

داده خود گر سپهر باز ستاند

Ғам нахӯрам каз ямини тести ясорам

غم نخورم کز یمین تست یسارم

Вари ҳдсони сипеҳр тохтани орад

ور حدثان سپهر تاختن آرد

Сояи даҳлези ту басаст ҳисорам

سایه دهلیز تو بس است حصارم

Фар мдиҳт фузуд ҳишмату ҷоҳам

فر مدیحت فزود حشمت و جاهم

Ҳрзи санояти рабӯди хобу қарорам

حرز ثنایت ربود خواب و قرارم

Ҳирси саноӣ ту кард шоирам ар не

حرص ثنای تو کرد شاعرم ار نی

Шаръи бадии пештари зи шеъри шиорам

شرع بدی پیشتر ز شعر شعارم

Орзӯем мекунад ки аз сари ихлос

آرزویم میکند که از سر اخلاص

Мадҳ ту бошад ҳар он нафас ки бар орм

مدح تو باشد هر آن نفس که بر آرم

Лек зи бими сахои биҳдаҳи бахшат

لیک ز بیم سخای بیهده بخشت

Пеши ту худ номи шеър барад наёрам

پیش تو خود نام شعر برد نیارم

Мӯниси ман мадҳи тест чун бағами уфтам

مونس من مدح تست چون بغم افتم

Мадҳи ту пеши орму ғамии бгсорм

مدح تو پیش آرم و غمی بگسارم

Чунки даҳуми ҷилваи табъро бмдиҳт

چونکه دهم جلوه طبع را بمدیحت

Чарх кунад моҳу офтоби нисорам

چرخ کند ماه و آفتاب نثارم

Фахри бхок дар ту орм агарчӣ

فخر بخاک در تو آرم اگرچه

Аз ма ва аз офтоб бошад орам

از مه و از آفتاب باشد عارم

Ман назанам лоф , ту маҳаки ҷаҳонӣ

من نزنم لاف، تو محک جهانی

Неки шиносӣ ки ман тамоми айёрам

نیک شناسی که من تمام عیارم

Ози надидаи бҳичи маҷмаъи шӯхам

آز ندیده بهیچ مجمع شوخم

Ҳирс накарда бҳичи маҳфили хорам

حرص نکرده بهیچ محفل خوارم

Дар надувум ҳар дар ӣ чу сояу хуршед

در ندوم هر در ی چو سایه و خورشید

Зонка на ман шоирии гусастаи маҳорам

زانکه نه من شاعری گسسته مهارم

Гирд хасисон нигарадам ар чаҳ хасисам

گرد خسیسان نگردم ار چه خسیسم

Тухми тамаъ дар замин шӯра накорам

تخم طمع در زمین شوره نکارم

Абраму ҷузи гирд баҳр нест тавофам

ابرم و جز گرد بحر نیست طوافم

Чархаму ҷузи гирд қутб нест мадорам

چرخم و جز گرد قطب نیست مدارم

Пой чу гул бар бисот ҳар хас нануҳум

پای چو گل بر بساط هر خس ننهم

Врчаҳи тиҳии дасти ҳамчуи шохи чанорам

ورچه تهی دست همچو شاخ چنارم

Вар ту кунӣ имтиҳони ман бгаҳи шеър

ور تو کنی امتحان من بگه شعر

Пеши ту пешонии сипеҳри бухорам

پیش تو پیشانی سپهر بخارم

Ман гуҳи мадҳи офтоб нур фишонам

من گه مدح آفتاب نور فشانم

Ман гуҳи ҳаҷви осмони мардуми хорам

من گه هجو آسمان مردم خوارم

Шаҳд чашонд бмдҳи лафз чу нӯшам

شهد چشاند بمدح لفظ چو نوشم

Заҳр фишонд баҷу калак чу морам

زهر فشاند بهجو کلک چو مارم

Ашрафу втўоту анварӣ се ҳакиманд

اشرف و وطواط و انوری سه حکیمند

Каз сухан ҳар се шуд шукуфтаи баҳорам

کز سخن هر سه شد شکفته بهارم

Робиъаами кулбаам агар ту нгўӣӣ

رابعهم کلبهم اگر تو نگوئی

Ходимати ин ҳар се шахси рости чаҳорум

خادمت این هر سه شخص راست چهارم

Чун ту кунӣ тарбияти ман аз ки кам оем

چون تو کنی تربیت من از که کم آیم

Врчаҳи киин ҳамаи сғору кборм

ورچه کهین همه صِغار و کبارم

Гар ҳамаи айбам , дил ту кард қабулам

گر همه عیبم، دل تو کرد قبولم

Врчаҳ ҳама оҳӯем бар ту шикорам

ورچه همه آهویم بر تو شکارم

Боди гули давлатат ҳамеша шукуфта

باد گل دولتت همیشه شکفته

То наниҳад чарх бо шикваи ту хорам

تا ننهد چرخ با شکوه تو خارم